Όταν αρρωσταίνει ένα παιδί, αρρωσταίνει το αύριο του κόσμου. Όταν αυτό το παιδί το έχεις κρατήσει αγκαλιά, ξέρεις ότι στην ερώτηση «το παιδί σου ή τη ζωή σου» η απάντηση είναι αυθόρμητη «τη ζωή μου, αλλά μη μου αγγίξεις το παιδί». Αν η ερώτηση είναι «το παιδί σου ή 475.000$», η απάντηση ποια είναι;

Ένας ψίθυρος μόνο μπορεί να είναι η απάντηση, ένα βουβό μέτρημα. Αν είσαι από τους τυχερούς που ακόμα βγάζουν ένα χιλιάρικο τον μήνα, χρειάζεσαι 475 μήνες για να αποταμιεύσεις αυτό το ποσό. Οι 475 μήνες μεταφράζονται σε 39 χρόνια και 6 μήνες δουλειάς, χωρίς ούτε 1 ευρώ έξοδα. Χωρίς φαί, χωρίς νερό, χωρίς εφορία, χωρίς ζωή. Τα 39 χρόνια και 6 μήνες είναι ολόκληρος ο εργασιακός βίος ενός ανθρώπου, από την αρχή μέχρι τη σύνταξη. Το παιδί, όμως, έχει μόνο λίγους μήνες ζωής. Τα 39 χρόνια και οι 6 μήνες δεν υπάρχουν…

475.000 ευρώ κοστολογεί η γνωστή μας πολυεθνική φαρμακευτική Novartis τη θεραπεία για τη λευχαιμία με το όνομα KYMRIAH. Τετρακόσιες εβδομήντα πέντε χιλιάδες ευρώ – ακόμα και για να γράψεις τον αριθμό χρειάζεσαι χώρο – για να σωθεί το παιδί, αφού ο τύπος λευχαιμίας που αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο φάρμακο, η B κυτταρική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία εμφανίζεται, κυρίως, σε παιδιά ή νέους έως 25 ετών. Η πρώτη έγκριση από τον FDA (Αμερικάνικος Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων) για χορήγηση του φαρμάκου δόθηκε στα τέλη Αυγούστου του 2017. Μετά τη σχετική ανακοίνωση ακολούθησαν, στον διεθνή και ελληνικό τύπο, πανηγυρικά δημοσιεύματα που εξήραν το κατόρθωμα της Novartis.

Είναι όντως κατόρθωμα, και μάλιστα δεν είναι ένα μόνο κατόρθωμα αλλά είναι δύο. Το ένα είναι το επιστημονικό κατόρθωμα και το άλλο είναι το καπιταλιστικό κατόρθωμα. Επιστημονικό, καθώς φαίνεται ότι με μια και μοναδική δόση ενός φαρμάκου, άνθρωποι που έχουν φτάσει στα όρια της ζωής, κερδίζουν μια δεύτερη ευκαιρία. Μια ευκαιρία που δεν την δίνει καμία άλλη θεραπεία, μια ευκαιρία που είναι μονόδρομος και όχι επιλογή. Κατόρθωμα καπιταλιστικό, όχι μόνο γιατί αναίσχυντα μπαίνει στη ζυγαριά από τη μια μεριά η παιδική ζωή και από την άλλη το χρήμα, αλλά και γιατί η Novartis κερδίζει δισεκατομμύρια ιδιοποιούμενη τον κόπο και την έρευνα των άλλων.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας που ανακάλυψε το νέο φάρμακο είναι ο καθηγητής Dr. Carl June (φωτό), του πανεπιστημίου της Pennsylvania. Στο πλαίσιο αυτού του πανεπιστημίου έγιναν οι έρευνες που κατέληξαν στη δημιουργία του KYMRIAH. Σε αρκετές συνεντεύξεις του σε μέσα ενημέρωσης, ο καθηγητής επισημαίνει:

«Δεν μπορούσαμε να λάβουμε χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο. Πάνω από 15 χρόνια λαμβάνουμε χρήματα από τον φορέα LLS (Leukemia & Lymphoma Society), εισφορές των απλών ανθρώπων που ενισχύουν τον συγκεκριμένο φορέα για να χρηματοδοτήσει την έρευνα. Δεν υπήρξε καμία οικονομική υποστήριξη από τη φαρμακευτική βιομηχανία». Σύμφωνα με τον καθηγητή, η Novartis πλήρωσε για να έχει το δικαίωμα της εμπορικής εκμετάλλευσης της πατέντας, αλλά δεν επένδυσε στην έρευνα που προηγήθηκε αυτά τα 20 χρόνια. Τους ισχυρισμούς του καθηγητή επιβεβαιώνει και ο David Mitchell, ιδρυτής μιας ομάδας ασθενών (Patients for Affordable Drugs) που προωθεί το αίτημα για μείωση του κόστους θεραπειών και φαρμακευτικών αγωγών για πλήθος ασθενειών. Σε άρθρο του MIT Technology Review στις 30 Αυγούστου 2017, ο Davide Mitchell φέρεται να υποστηρίζει, ότι το ερευνητικό κόστος για το KYMRIAH, καλύφθηκε σε ένα μέρος του και από κρατικές επιχορηγήσεις που άγγιξαν τα τελευταία χρόνια τα 200 εκατομμύρια δολάρια. Δηλαδή, η έρευνα χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από την τακτική φορολογία των πολιτών και εν μέρει από φιλανθρωπικές οργανώσεις όπως η LLS. Άρα, αυτοί που χρηματοδότησαν την έρευνα, είναι οι ίδιοι που θα κληθούν να πληρώσουν τα 475.000$ εάν παραστεί η ανάγκη.

Ένα από τα πρώτα παιδιά που σώθηκαν, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, ήταν η πεντάχρονη (2012) Emily Whitehead (φωτό). Η μικρή έχοντας φτάσει λίγα εικοσιτετράωρα πριν το θάνατο, εντάχθηκε στην πειραματική δοκιμασία της πρωτοπόρας θεραπείας. Ο ίδιος καθηγητής, ο Dr. Carl June, ως υπεύθυνος του πειράματος για την περίπτωση της Emily επισημαίνει:

«Το κόστος της θεραπείας δεν υπερέβη τα 20.000 δολάρια και αυτό το ποσό ήταν τόσο υψηλό επειδή εκείνη την εποχή το φάρμακο ήταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο. Όταν ένα φάρμακο βγαίνει στην αγορά, οι όροι παραγωγής και εμπορευματοποίησης αλλάζουν με αποτέλεσμα το κόστος της παραγωγής του να πέφτει πολύ χαμηλότερα»

Ωστόσο, στην περίπτωση του KYMRIAH το κόστος παραγωγής μπορεί να μειώθηκε, αλλά η τιμή της πώλησής του αυξήθηκε κατά 455.000 δολάρια, δηλαδή αυξήθηκε κατά 24 φορές. Άρα, με τα χρήματα που κοστολογεί η Novartis μια μοναδική δόση του φαρμάκου, θα μπορούσαν να σωθούν τουλάχιστον εικοσιτέσσερις άνθρωποι, τουλάχιστον εικοσιτέσσερα παιδιά.

Πόσο το μετράει αυτό η πολυεθνική που ανέλαβε την εμπορική προώθηση και εκμετάλλευση της πατέντας; Το μετράει τόσο, όσο το μέτρησε το 2006, όταν αρνήθηκε στην Ινδία το δικαίωμα παραγωγής γενόσημου ενός άλλου αντικαρκινικού φαρμάκου που έσωζε ζωές, του Glivec.

Η Novartis ξεκίνησε τη δικαστική διαμάχη με την Ινδία, γιατί θέλησε να παρατείνει τη διάρκεια της πατέντας του Glivec. Η Ινδία είναι μια χώρα με 1,2 δις πληθυσμό, με τεράστια ποσοστά φτώχειας, με ανθρώπους που επιβιώνουν οριακά. Συγχρόνως, η Ινδία είναι η πατρίδα των γενόσημων φαρμάκων για ολόκληρο τον κόσμο, των φαρμάκων που όταν παρέρχεται η περίοδος προστασίας της πατέντας τους μπορούν να διατίθενται στους ασθενείς σε πολύ χαμηλότερη τιμή από την αρχική. Σύμφωνα με την πρόεδρο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα, Dr. Joanne Liu, «η Ινδία είναι το φαρμακείο του αναπτυσσόμενου κόσμου». Περισσότερο από το 80% των φαρμάκων που χρησιμοποιούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα για να περιθάλψουν πάνω από 200.000 ανθρώπους που ζουν με τον ιό HIV, είναι γενόσημα φάρμακα που παράγονται στην Ινδία. Το ίδιο ισχύει για τη θεραπεία κι άλλων ασθενειών, όπως είναι η φυματίωση και η ελονοσία. Το φάρμακο Glivec η Novartis το χρέωνε 4.000 δολάρια ανά μήνα θεραπείας, ενώ το αντίστοιχο γενόσημο κόστιζε 73 δολάρια. Με αυτή την τιμή, μπορούσαν, τόσο οι ίδιοι οι ασθενείς, όσο και διεθνείς οργανώσεις να βοηθούν όσους το έχουν ανάγκη. Σε αυτή την ανάγκη η Novartis αντέξατε τα κέρδη της. Κάνοντας ελάχιστες τροποποιήσεις στη σύνθεση του φαρμάκου, επιδίωξε να παρατείνει την πατέντα για να μην έχουν δικαίωμα να παράγουν το γενόσημο. Τη δίκη την έχασε, αλλά υψηλόβαθμο στέλεχος της εταιρίας έκανε δηλώσεις εκείνον τον καιρό στα μέσα μαζικής ενημέρωσης απειλώντας ότι τα προϊόντας της Novartis θα πάψουν να κυκλοφορούν στη συγκεκριμένη χώρα.

Αυτή είναι η στάση που επέλεξε τότε η πολυεθνική, την ίδια φαίνεται να επιλέγει και τώρα. Ένα άλλο από τα υψηλόβαθμα στελέχη της, όταν ερωτήθηκε για το υψηλό κόστος του KYMRIAH, απάντησε: «Άλλες θεραπείες για καρκίνους του αίματος, όπως η μεταμόσχευση του μυελού των οστών, κοστίζουν από 500.000 έως 800.000 δολάρια. Άρα, τα 475.000 δολάρια που χρεώνουμε εμείς είναι μια καλή τιμή».

Κανένας δεν αρνείται ότι τα 475.000 δολάρια είναι λιγότερα από τα 500.000 δολάρια, αλλά τι κόσμος είναι αυτός που κοστολογεί τη ζωή των παιδιών μας;

Τι κόσμος είναι αυτός, που βάζει στο ζύγι την ύπαρξή μας σε σύγκριση με τα κέρδη μιας εταιρείας;

Τι κόσμος είναι αυτός που αντέχει να βλέπει το παιδί να πεθαίνει, όταν η επιστήμη έχει ανακαλύψει το φάρμακο;

Είναι ο κόσμος του «έμπορα», εκείνου που μετράει ακόμα και τις ανάσες μας με το χρήμα.

Είναι ο κόσμος που θέλει να κάνει τη ζωή, το νερό, τη γη, τον ήλιο, τη θάλασσα κι ό,τι άλλο υπάρχει, να τα κάνει όλα εμπόρευμα.

Είναι ο κόσμος που σου λέει ότι η υγεία και ζωή δεν είναι δικαίωμα που το έχουμε όλοι όσοι έχουμε γεννηθεί, αλλά το έχουν μόνο όσοι μπορούν να το πληρώσουν. Αυτός είναι ο κόσμος των πολυεθνικών.

Advertisements

Τρίτη, 6 Φεβρουαρίου 2018
Αν δεν σας αρέσει αυτό το συλλαλητήριο, έχω κι άλλο…
ΣΤΑΘΗΣ

Μια φορά κι έναν καιρό κάποιος που λεγόταν Ερνέστο Τσε Γκεβάρα είπε και συνέχισε έως τον θάνατό του στη μάχη να λέει Patria o Muerte, πατρίδα ή θάνατoς. Τη φράση αυτή πήρε στα χέρια της η τιτουλάρια Αριστερά, την εξέτασε και αποφάνθηκε ότι είναι εθνικιστική. Κι έτσι ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα εξαφανίσθηκε από την Ιστορία και ουδείς έκτοτε ξανάκουσε να μιλούν για αυτόν.

**
Δεν ξέρω αν είναι μοναδικό – ίσως να συμβαίνει και σε άλλες χώρες –, είναι πάντως εκπληκτικό το φαινόμενο, μια χαζομάρα να γίνεται το επίκεντρο ομηρικών μαχών – αρκεί αυτή η χαζομάρα να είναι προϊόν των πιο πονηρών μηχανισμών που λειτουργούν σε αυτήν τη χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ύστερα.
Για το μέγα πατριωτικό πρόβλημα λοιπόν περί το «Μακεδονικό» σαν έτοιμος από καιρό ο μηχανισμός των παμπόνηρων αμόλησε τη φόλα του συσχετισμού των συλλαλητηρίων με τον εθνικισμό, τον φασισμό και τη γραφικότητα.
Κι αμέσως γύρω απ’ το «Μακεδονικό» στήθηκε ένας πόλεμος ομηρικών διαστάσεων, όχι για την ουσία του προβλήματος, αλλά για τις μορφές που η Κίρκη της προπαγάνδας μπορεί να του προσδίδει.
Σε αυτό το επίπεδο ο εθνικισμός των Σκοπίων παρέλκει, η χειραγώγηση της περιοχής από τους Αμερικανούς δεν αποτελεί (το) πρόβλημα, ενώ αντιθέτως σε πρόβλημα ζωής ή θανάτου του έθνους μας ανάγεται η… Χρυσή Αυγή.
Πολλές φορές το μέγεθος του εχθρού σου δείχνει το δικό σου μέγεθος. Εν προκειμένω αν θέλεις να κοντύνεις ένα μεγάλο μέγεθος του κατασκευάζεις έναν μικρό εχθρό.
Η Αριστερά είναι ένα μεγάλο μέγεθος, διότι αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη στα ανθρώπινα. Ανεξαρτήτως της επιτυχίας της ή της αποτυχίας της να βρει τον δρόμο και τον τρόπο για την επικράτηση της δικαιοσύνης και ανεξαρτήτως της συγκυρίας που άλλοτε γιγάντωσε την Αριστερά κι άλλοτε τη συρρίκνωσε, η Αριστερά θα παραμένει μεγάλο μέγεθος, όσον το αίτημα του εξανθρωπισμού των ανθρώπινων πραγμάτων παραμένει ζητούμενο.
Συνεπώς, για να κοντύνει η Αριστερά και να παραμένει κοντή, έπρεπε να πολιορκηθεί και να πολιορκείται από μικρούς εχθρούς. Για να είναι πειστικοί αυτοί οι εχθροί έπρεπε να κατασκευάζονται από «χώρους», από θυλάκους μέσα στην ίδια Αριστερά.
Έτσι λοιπόν κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης (για να μην πάμε παλιότερα) όταν ακόμα φασιστικός κίνδυνος στην Ελλάδα δεν υπήρχε αξιοσημείωτος, ορισμένοι κύκλοι (και δημοσιογραφικοί) έκαναν ό,τι μπορούσαν για να επισημαίνουν τέτοιους κινδύνους, και να τους αναδεικνύουν με σκοπό να τους μετατρέψουν σε αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Ούτω πως
όταν ακόμα η Χρυσή Αυγή ήταν στο 0,01% η φασαρία που έκανε εναντίον της ο μηχανισμός των πονηρών της έδωσε την αρχική δημοσιότητα που χρειαζόταν για να αρχίσει να θεριεύει. Αυτός
ο εύκολος «αντιφασισμός» των πονηρών ουδεμία σχέση είχε και έχει με τους μεγαλειώδεις αντιφασιστικούς αγώνες. Αντιθέτως αυτός ο εύκολος «αντιφασισμός» υπάρχει εδώ και χρόνια στην ημερήσια διάταξη με τόσο καλά μελετημένες εκφυλιστικές προδιαγραφές, ώστε γενιές νεαρών να βλέπουν τον εχθρό τους στο πρόσωπο του μπάτσου κι όχι του καπιταλιστή.
Το πρόβλημα δεν ήταν πλέον ο κ. Σημίτης λόγου χάριν, όστις ανασκολόπιζε την εργασία, αλλά οι παρλαπίπες που έλεγε ο κάθε φασιστάκος για οτιδήποτε – ευκολάκι! Και μέσα σ’ αυτό το ευκολάκι ένα μέρος της Αριστεράς συρρίκνωσε το μέγεθός του στο ύψος του κάθε Κασιδιάρη. Αυτός ο εύκολος «αντιφασισμός» δεν είχε κανέναν αντίλογο στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, για παράδειγμα, αλλά του σηκώνεται η τρίχα για τη συνέχεια του ελληνισμού. Αυτοί
οι «αντιφασίστες» υπογράφουν μνημόνια με το καντάρι, κάνουν ό,τι τους διατάσσουν οι Αμερικάνοι, συγκυβερνούν με όσους λένε οι ίδιοι ακροδεξιούς και ψεκασμένους, αλλά βγάζουν τον λαό εθνικιστή και γραφικόν – μάλιστα κατά μάζες – χαρίζοντας την αγωνία του για τις τύχες του στην ακροδεξιά και τους φασίστες! Εύγε!
Σήμερα αυτοί οι γενικώς «εύκολοι» στολίζουν τον λαό με τους ίδιους προσδιορισμούς που τον στόλιζαν και τον στολίζουν οι νεοφιλελεύθεροι: λαϊκιστή και εθνικιστή. Κι αν όχι όλον τον λαό, εκείνο το μέρος του που ακολουθεί (!) ή συναγελάζεται (!!) με τους φασίστες. Πρόβατο ο λαός. Εκτός από ακαμάτηδες οι Έλληνες, εκτός από τεμπέληδες, λαμόγια, διεφθαρμένοι, αντισημίτες και ανάδελφοι είναι και πρόβατα. Έξοχη μαρξιστική ανάλυση.
Μια σκόπιμη σύγχιση των εννοιών διαχέεται στην κοινωνία επί δεκαετίες με αυτή τη φωλιά των πονηρών να πρωτοστατεί. Πατριωτισμός, εθνικισμός, διεθνισμός, πατρίδα, έθνος, κράτος, όλα έχουν γίνει μαλλιά κουβάρια
με ένα μέρος της Αριστεράς να δείχνει πρωτοφανή περιφρόνηση για τον λαό, επιδεικνύοντας ελιτισμό (της γλίτσας), αλαζονεία και αμορφωσιά που καταλήγουν σε έναν σεχταρισμό κι έναν ναρκισσισμό άνευ προηγουμένου. Αυτή η περιφρόνηση προς τον λαό αφήνει ελεύθερο το πεδίο στη νεοφιλελεύθερη δημαγωγία αλλά και την ακροδεξιά διείσδυση. Οι φωλιές που οι πονηροί έχουν στήσει μέσα στην Αριστερά (και σήμερα δίνουν τον τόνο στην κυβερνητική ρητορική) έχουν κάνει το θαύμα τους. Διότι η αποξένωση του λαού από την Αριστερά είναι και αποξένωση από τη Δημοκρατία. Με τελευταίο ζητούμενο την αποξένωση και από την πατρίδα…
ΥΓ.: Αύριο πώς θα την ονομάσουν τη Θράκη οι «άλλοι»; Νόβα Θράκη; Μέσα Θράκη; Αφίρ Θράκη;

ΠΗΓΗ:
http://www.topontiki.gr/article/258503/ta-prasseinaloga-toy-stathi

Διαβάστε και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10950
ώρα ανάρτησης: 7:21 μ.μ.


Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.

Πέμπτη, 25 Ιανουαρίου 2018
Μεταμοντέρνα Αριστερά (3) Η «Ορμή προς Ανατολάς» (Drang nach Osten) του Νεόπλουτου (ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!)
Του Ηλία Παπαναστασίου
Με το Νομοσχέδιο που ψηφίστηκε τη Δευτέρα 15–1–2017 κλείνει μια ακόμη περίοδος αξιολόγησης και ταυτόχρονα ανοίγει μια άλλη. Αυτή του πρακτέου που στην περίπτωσή μας επικεντρώνεται σε δυο σημεία: των πλειστηριασμών και της εκποίησης της Δημόσιας Περιουσίας που βαφτίστηκε «αξιοποίηση» σύμφωνα με το νέο λεξιλόγιο.
Το λεξιλόγιο των Syrizogreeklish. Γλώσσα που θα διδάσκεται στις έδρες Γλωσσολογίας των Ελληνικών Πανεπιστήμιων και έχει προέλευση το clan των ΣΥΡΙΖΑΙΩΝ.
Σύμφωνα με αυτή τη γλώσσα :

– Οι πλειστηριασμοί βαφτίζονται «Ιερός Πόλεμος κατά των Στρατηγικών Κακοπληρωτών», όπως τουλάχιστον ισχυρίζονται οι του «Ηθικού Πλεονεκτήματος».
– Η εκποίηση της Δημοσίας περιουσίας βαφτίζεται «αξιοποίηση» και προσέλκυση «νέων επενδυτών», στρατηγικού χαρακτήρα. Όχι οποιοιδήποτε. Μόνο σοβαροί, καλοντυμένοι και στρατηγικοί. Ακριβώς στα σύνορα της Ειδομένης και με την βαλίτσα των χρημάτων ανά χείρας.

Μετά και σύμφωνα με το μυθιστόρημα –ή αφήγημα– του ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει η περίοδος εκτός Μνημονίου. Οι αγορές δανείζουν φθηνά στην Ελλάδα, επίκεινται αυξήσεις μισθών και κατακόρυφη μείωση της ανεργίας με τον λαό να ανασαίνει – επιτέλους! – και τον ΣΥΡΙΖΑ να επιβραβεύεται εκλογικά «σχεδιάζοντας μια νέα τετραετία» (Παπαδημούλης).

Αυτό είναι το αφήγημα της ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ μυθοπλασίας – ή μυθολογίας– πείθοντας έναν αριθμό, σημαντικό ακόμη, οπαδών του. Αν δε προσθέσουμε και την ορμή προς τα πάνω (κοινωνικά στρώματα της ανώτερης κρατικομματικής γραφειοκρατίας του ΣΥΡΙΖΑ), έχουμε μια Science Fiction, παραγωγής Made in SYRIZA σύμφωνα με την οποία η Κυβέρνηση θα προχωρήσει από δω και πέρα στηριζόμενη σε δυο σκέλη πολιτικής :

-Το πρώτο λέγεται «Πολιτική Επανίδρυσης του Κοινωνικού Κράτους».

Το Λεξικό της Οξφόρδης την μεταφράζει, στην απλή νεοελληνική, σε «Πολιτική Κοινωνικής Ελεημοσύνης μέσω της φτωχοποίησης του Μεσαίου, εξαθλίωσης του Φτωχού, Λουμπενοποίησης του Φτωχότερου».

Διαπιστώνουμε πόσο πλούσια γλώσσα είναι τα Syrizogreeklish, περιεκτική και μεστή νοημάτων. Συμπυκνώνει σε τέσσερις λέξεις σχεδόν μια ολόκληρη παράγραφο. Η Αττική Διάλεκτος του Θουκυδίδη ωχριά μπροστά της.

-Το δεύτερο σκέλος λέγεται «Πολιτική Μείωσης της Ανεργίας– Συνολική Βελτίωση της Οικονομίας».

Ανοίγοντας και πάλι το Λεξικό της Οξφόρδης έχουμε την εξής μετάφραση «Μειώνουμε την Ανεργία με δουλειές των 360 ευρώ για θέση Σερβιτόρου. Προτιμώνται Πανεπιστημιακές Ειδικότητες με Μεταπτυχιακό και γνώση τουλάχιστον δυο Ξένων Γλωσσών».

Σχετικά με την βελτίωση της Οικονομίας, οι Δανειστές προτιμούν Κυβέρνηση καλοπροαίρετη, φιλική προς το Περιβάλλον και τους Συνομιλητές της, διαθέσιμη όσον αφορά την υπογραφή Συμβάσεων με την μέθοδο του Fast Track. Ταχύρρυθμα Σεμινάρια Ωραιοποίησης της Πραγματικότητας παρέχονται δωρεάν». Είναι γεγονός πως τα Syrizogreeklish είναι περιεκτική γλώσσα. Περιεκτικότατη.

Με αυτά τα αφηγήματα και μυθοπλασίες ο δρόμος πλέον είναι ανοικτός. Αφού κατοχυρώθηκε η «Ηγεμονία» – όρος που δεν πολυκαταλαβαίνουν οι του ΣΥΡΙΖΑ αλλά τέλος πάντων– στους Κάτω και αφού τους αλλάζουμε τα φώτα στην φορολογία 12 μήνες, τους παρέχουμε μια φιλανθρωπία παραμονή Χριστουγέννων ελπίζοντας να λησμονήσουν όλους τους προηγουμένους μήνες.

Μετά εμείς μπορούμε να συναλλαχθούμε με τους Πάνω και να δημιουργήσουμε σιγά–σιγά και την δική μας Διαπλοκή. Στο κάτω–κάτω ήλθε η ώρα να γίνουμε και εμείς «Χαλίφηδες στην θέση του Χαλίφη», με ό,τι αυτό σημαίνει.

Ίσως μόνο έτσι μπορούν να ερμηνευτούν η νοοτροπία Μαρίας Αντουανέττας, ειδικότερα των θηλυκών εκπροσώπων της Κυβέρνησης αλλά και η απίστευτη χυδαιότητα των αρσενικών εκπροσώπων με τα γνωστά παραδείγματα. Ύφος μπλαζέ, ελιτιστικό και υπεροπτικό, αμάθεια στην ουσία και ημιμάθεια στις περισσότερες περιπτώσεις, αλαζονεία νεόπλουτου και στυλ «μη μου άπτου μπαλαρίνας», η μικροαστική (ψευδο)ιντελλιγκέντσια του παλαιού ΚΚΕ Εσωτερικού πλανάται σαν φάντασμα πάνω από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο αείμνηστος συντοπίτης Κωστής Μοσκώφ πολύ πετυχημένα τους χαρακτήριζε σαν τυπική μεταπρατική (ψευδο)ιντελιγκέντσια 40 ολόκληρα χρονιά πριν.

Ο Σύριζα δεν εκπροσωπεί Κοινωνικές Τάξεις και Κοινωνικά στρώματα αλλά μια περιφερομένη Κρατικοδίαιτη (ψευδο) ιντελιγκέντσια που ευνοήθηκε από την παλαιά ΝΔ και προωθήθηκε από το ΠΑΣΟΚ. Καλοπέρασαν και με τους δυο, έκτισαν καριέρες και κάπου στα γεράματα – μετά τις αποτυχημένες προσπάθειες του ΚΚΕ εσωτερικού του 1,37% και του ΣΥΝ του 2,94% – σκέφτηκαν να μαζικοποιηθούν «κατεβαίνοντας στο λαό» από τα ύψη της μεγαλοσύνης τους.

Έτσι φτιάχτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ που δεν έχει Συνδικάτα, Αγροτικούς Συλλόγους ή Φορείς αλλά μόνο εκλογικό σώμα. Ουσιαστικά πρόκειται για έναν κοινωνικό αχταρμά, ένα (πρώην) κίνημα μικροαστικής διαμαρτυρίας και λούμπεν νοοτροπίας που ξεκινώντας από τις πλατείες κατέληξε στα σαλόνια του Μαξίμου και των Υπουργείων.

Πώς όμως Κυβερνάς με αυτό το συνονθύλευμα;

Φτωχοποιώντας τους Μεσαίους, εξαθλιώνοντας τους φτωχούς και λουμπενοποιώντας τους φτωχότερους. Με μια προϋπόθεση, την ανάπτυξη της «Επιδοματικής – Μερισματικής Συνείδησης», την δημιουργία δηλαδή παρασιτοποιημένων, επιδοματικών και άεργων στρωμάτων που θα μένουν ικανοποιημένα με την Κοινωνική Ελεημοσύνη της Κυβέρνησης και τα κάθε είδους Κοινωνικά Patchworks (Μπαλώματα) των Κυβερνητικών Μαθητευομένων Μάγων.

Εξαφανίζεται επί ΣΥΡΙΖΑ η κάθε μορφής Κοινωνική Συνείδηση και έρχεται στη θέση της η Επιδοτούμενη Συνείδηση του Εξαθλιωμένου, του Άεργου ή του Lumben. Όπως εξαφανίζεται η έννοια του Κοινωνικού Κράτους και στη θέση του έρχεται η Κοινωνική Ελεημοσύνη των γεμιστών της Θεανούς.

Έτσι, αφού τακτοποιούμε τους Κάτω είναι πλέον καιρός να συναλλαχθούμε και με τους Πάνω. Πεδίο δόξης λαμπρό να ανέβουμε κοινωνικά – και όχι μόνο οικονομικά, ας είναι καλά οι παχυλοί μισθοί– συμμαχώντας με τα στρώματα που ιδιαίτερα εκτιμούμε. Πείτε τους Media, πείτε τους Ολιγάρχες του Εξωτερικού-Εσωτερικού, πείτε τους Τρόικα, ο ΣΥΡΙΖΑ αλληθωρίζει προς τα Ανωτέρα Κοινωνικά και Οικονομικά στρώματα, φροντίζοντας να καλύψει τα νώτα του με τον στρατό Πραιτοριανών που διορίζει στο Δημόσιο αλλά και τους κατατονικούς των Κάτω στρωμάτων.

Δημιουργείται εξ αντικειμένου λοιπόν ένα κενό στην ελληνική κοινωνία που παρόλες τις προσπάθειες του ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αδύνατο να το καλύψει. Αφορά τους Μεσαίους και Μικρούς αλλά και την τεράστια μάζα των φτωχοποιημένων που προσπαθεί να ταΐσει με σανό, καθρεφτάκια και απίστευτη προπαγάνδα υπέρ μιας Fake Πραγματικοτητας.

Ουσιαστικά το 80% της Ελληνικής Κοινωνίας βγαίνει από τα Αριστερά στον ΣΥΡΙΖΑ.

Με απληστία νεόπλουτου και ορμή τύπου Drang nach Osten (Ορμή προς Ανατολάς) Γερμανικού Κεφαλαίου αρχών του 20ου Αιώνα, αυτό το κοινωνικό κατασκεύασμα αρχοντοχωριάτη του Μολιέρου που αυτοαποκαλείται «Αριστερά» και εκπροσωπεί ουσιαστικά το εξυπνότερο κομμάτι της Νεοφιλελεύθερης Διεθνούς και Ελληνικής Ελίτ, χτίζει μεθοδικά την δική του επιβίωση που δεν είναι μόνο πάνω ή εκτός κοινωνίας αλλά ουσιαστικά εναντίον της.

Η «Αριστερά» a la George Soros που δεν είχε κανένα πρόβλημα να υποστηρίξει όλα τα κινήματα διαμαρτυρίας πριν μερικά χρόνια, τώρα βρίσκεται απέναντι σε όλη την κοινωνία καταγγέλλοντας ταυτόχρονα όλους όσους συμμετέχουν σε μη αρεστά συλλαλητήρια σαν «Μπαχαλάκηδες» (Πλειστηριασμοί) ή σαν «Ναζί»,«Ακροδεξιούς»,«Εθνικιστές» (Συλλαλητήριο Θεσσαλονίκης) κλπ.

Προφανώς για τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο η «ενθουσιώδης» συμμετοχή στο Gay Pride Parade θα είναι επιτρεπτή από δω και πέρα…

Κατασκευάζοντας μια Νέα Γλώσσα (Νew Speak) και θυμίζοντας τον «Θαυμαστό Κόσμο» του Huxley οι λεβέντες της Ροζ «Δικαιωματικής Αριστεράς» αντιστρέφουν την πραγματικότητα με τρόπο που θα ζήλευε και το CNN, εκπορνεύοντας την ελληνική γλώσσα και ταυτόχρονα το ηθικό και κοσμοθεωρητικό απόθεμα της Ιστορικής Αριστεράς όπως την γνωρίσαμε έως σήμερα.

Πλειστηριάζοντας τον Marx και εκχυδαΐζοντας τον Gramsci μαζί με όλο το Corpus της Μαρξιστικής Θεωρίας εφεύραν ταυτόχρονα μια Νέα, Fake Γλώσσα μιας Fake Πραγματικότητας, γλώσσα αντιστροφής και όχι απλής μετάλλαξης της Πραγματικότητας. Γλώσσα Δικολάβου, Ψευδολόγου και ψυχοπαθολογικού Μυθομανούς με όλη την Κοινωνία – συν τω χρόνω…- απέναντι τους.

Αυτή όμως είναι η νομοτελειακή κατάληξη της «Αριστεράς» της Μαρίας Αντουανέτας και των Γλωσσολογικών Νεολογισμών της, η «Επανάληψη της Ιστορίας σαν φάρσα» (Marx). Σύντομα έρχεται το τέλος της Φάρσας και μαζί της Γλώσσα της.

Διαβάστε και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10893
ώρα ανάρτησης: 8:35 π.μ.



Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018
«Δεν είμαι αντιφασίστας!»

«Αναρωτιέμαι, αγαπητέ Alberto, αν αυτός ο θυμωμένος αντιφασισμός που βρίσκει σήμερα, με τελειωμένο τον φασισμό, διέξοδο εκτόνωσης στις πλατείες, δεν είναι κατά βάθος ένα όπλο αποπροσανατολισμού που χρησιμοποιεί η άρχουσα τάξη σε βάρος των φοιτητών και των εργαζομένων για να περιορίσει την αμφισβήτηση. Για να ωθήσουν τις μάζες να πολεμήσουν έναν ανύπαρκτο εχθρό, ενώ ο σύγχρονος καταναλωτισμός έρπει ύπουλα, διεισδύει και διαφθείρει την ήδη ετοιμοθάνατη κοινωνία».
Επιστολή του Pier Paolo Pasolini στον Alberto Moravia.

«Το πιο όμορφο δείγμα φασισμού που μπορεί κάποιος να συναντήσει, είναι αυτό του σημερινού αποκλειστικού μαχητικού αντιφασίστα που χαρακτηρίζει φασίστες αυτούς που δεν ταυτίζονται μαζί του.»
Leonardo Sciascia

Διαβάστε ολόκληρο το εξαίρετο κείμενο του Νίκου Κλειτσίκα «Δεν είμαι αντιφασίστας!», εδώ:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2018/01/blog-post_526.html

Θα προσθέσουμε και το τι έγραψε και ένας δικός μας διανοητής, ο Γεράσιμος Λυκιαρδόπουλος, το 1977:

«…Ο συγκεκριμένος φασισμός, αυτός που πέρασε από μια ορισμένη στιγμή της ιστορίας, δεν πρόκειται να ξαναφανεί ποτέ πια με το ίδιο ακριβώς πρόσωπο. Το δράμα συνεχίζεται αλλά οι μάσκες που χρησιμοποιήθηκαν πετάχτηκαν στην αποθήκη του θεάτρου ή κατέληξαν στραπατσαρισμένες στα χέρια των παιδιών που θέλουν να παίξουν το δικό τους ρόλο με ξένα προσωπεία. Ο φασισμός που θα έλθει δεν θα λέγεται πια φασισμός».

Διαβάστε και ένα παλιό μας άρθρο:
«Ο σύγχρονος φασισμός και τα «κλούβια αυγά» του…».
ΕΔΩ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2013/05/blog-post_6244.html

Διαβάστε και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10950
ώρα ανάρτησης: 8:49 μ.μ.


Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.

Τρίτη, 26 Δεκεμβρίου 2017
Ο Λαζόπουλος μας κουνάει απειλητικά το δάκτυλο

Ο Λαζόπουλος έχασε την ψυχραιμία του!
Βάλλει με ασυγκράτητη μοχθηρία εναντίον όλων εκείνων που του έχουν ασκήσει κριτική…
Αυτός ο τηλεοπτικός σατράπης που ηδονιζόταν να πελεκίζει τα θύματα της καπιταλιστικής κακουργίας (και τα «ψώνια» της τηλεοπτικής κοπριάς υποπροϊόντα της καπιταλιστικής αγοράς είναι), επιχειρεί να βγει πάλι στον αφρό με τον ίδιο τρόπο που ασκούσε το «σατιρικό», τηλεοπτικό του εμπόριο:
Την κανιβαλική ΕΠΙΘΕΣΗ κατά ΠΑΝΤΩΝ και ιδιαίτερα κατά της πολυφωνίας του διαδικτύου…

Μην έχοντας, βεβαίως, την καθεστωτική, δικτατορική τηλεοπτική ΔΟΜΗ (την αρένα που καρατομούσε τα θύματά του), η οποία στήριζε (αυτή η τηλεοπτική δομή εξουσίας) το εύθραυστο «Εγώ» του, χάνει παντελώς την ψυχραιμία του και αποκαλύπτει, ΑΝΟΙΚΤΑ, τη φαιά φιλοσοφία του: Αυτή που διαπερνούσε το τηλεοπτικό του έργο με την κάλυψη της σάτιρας…

Ανοικτά λοιπόν χαρακτηρίζει τα ιστολόγια «ηλεκτρονικές συμμορίες» και εμμέσως πλην σαφώς ζητάει τη ΦΙΜΩΣΗ τους!!!

Αυτός ο «εκλεκτός» έχει το δικαίωμα να πελεκίζει όποιον θέλει, αλλά απαγορεύει το ίδιο δικαίωμα στους άλλους, τους οποίους, αν το ασκήσουν, τους χαρακτηρίζει «συμμορίες»…

Διαβάστε την συνέντευξή του εδώ:
http://www.press-gr.com/2017/12/social-media_24.html

Ο άμοιρος διακατέχεται από τέτοια δικτατορική αυθάδεια και από τέτοιο νοσηρό ναρκισσισμό που δεν είναι να θέση να αντιληφτεί ότι η συνέντευξή του ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ όλες τις κριτικές και τις πολεμικές εναντίον του.

Οι ναρκισσιστικές διαστροφές του, επίσης, δεν του επιτρέπουν να κοιτάξει πέρα του εαυτού του. Γύρω από το δικό του «δράμα» περιστρέφεται: Το «δράμα» του βολεμένου εκατομμυριούχου!!!

Προσπαθεί να «σταθεί στα πόδια του» (!!!), μας λέει…

Για την κατακρεούργηση και την αποτέφρωση του ελληνικού λαού από το κόμμα του, γι αυτό το θανατηφόρο μπούλινγκ των «αριστερών» ανδρεικέλων εναντίον της ελληνικής κοινωνίας και του λαού της, τσιμουδιά δεν βγάζει ο «ευαίσθητος» μεταπράτης της αριστερής ΑΠΑΤΗΣ.

Μπροστά στο προσωπικό του «δράμα» (το «δράμα» μιας παρακμασμένης καθεστωτικής πόρνης), τι αξία μπορεί να έχει το δράμα ενός λαού;;;

Και εδώ απαστράπτει η φαιά φιλοσοφία του: Η φαιά φιλοσοφία της «αριστερής» ΠΑΡΑΚΜΗΣ…

Εμείς, βεβαίως, δεν περιμέναμε να χάσει την ψυχραιμία του για να τον μάθουμε.

Ανήκουμε σε αυτές τις «ηλεκτρονικές συμμορίες» που έχουν ασχοληθεί, συστηματικά, με τον Λαζόπουλο…

Έχουμε υπογραμμίσει και μάλιστα πολλές φορές τούτο:

«Ο Λαζόπουλος αποτελεί ένα από το πιο αιχμηρά, καθεστωτικά όπλα της «αριστερής διαστροφής».
Η «σάτιρά» του καμία σχέση με την ΣΑΤΙΡΑ δεν έχει: Είναι η «σκέψη» και η «αισθητική» της τηλεοπτικής αγοράς, μιας αγοράς υποταγμένης πλήρως στο μεγάλο κεφάλαιο, συνακόλουθα στη δικτατορία του τηλεοπτικού θεάματος και της αχαλίνωτης ακροαματικής κερδοφορίας…
Το χειρότερο είναι, όμως, η φρενοβλαβής ΑΠΑΤΗ, αυτής της «Σάτιρας»: Τη χρησιμοποιεί για την παραπολιτική χυδαιότητα και την κουτοπόνηρη παραμόρφωση των πολιτικών γεγονότων και απόψεων…».

Διαβάστε σχετικά εδώ:
http://resaltomag.blogspot.gr/2015/09/h.html

Θα επανέλθουμε με μια παλιά μας ανάλυση για το Λαζόπουλο, γραμμένη το Φεβρουάριο του 2008:
«Λαζόπουλος: Το καθεστωτικό όπλο της «αριστερής διαστροφής»
ώρα ανάρτησης: 10:48 μ.μ.



Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.

Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017
Πρωτοχρονιά: Εμπόριο ψευδαισθήσεων και ευχών (αναπαλαίωση ψευδαισθήσεων)
Αναδημοσίευση παλιού κειμένου (Πρωτοχρονιά 2014)

Κάθε Πρωτοχρονιά επιχειρείται η ΡΗΞΗ της ιστορικής διαλεκτικής, δηλαδή της κοινωνικής ενότητας, αλλά και της συνέχειας του Χρόνου.
Μέσα από αυτή τη «ρήξη» που τεμαχίζει το ιστορικό κύκλωμα (στον παλιό και νέο χρόνο) επιχειρείται η αναπαλαίωση των διαψευσμένων ελπίδων του προηγούμενου έτους και η πώληση των νέων ελπίδων (ψευδαισθήσεων) για το νέο έτος, μέσω της εμπορευματοποίησης των «ευχών».

Και πάνω σ’ αυτήν την εμπορευματοποίηση στήνεται ένας πελώριος αγοραίος χορός καταναλωτικού ιλίγγου: εμπορευμάτων, διασκέδασης («ψυχαγωγία» τη λένε), δημοσίων σχέσεων, κοπράνων, όλων των υποπροϊόντων (υλικών και πνευματικών) της κατεστημένης αθλιότητας, χυδαιότητας και ηλιθιότητας…

Για το αποκρουστικό αυτό πολιτικό εμπόριο, που στις μέρες μας έχει πάρει τις τερατώδεις μορφές του σύγχρονου φασισμού που ζούμε (του 4ου Ράιχ και των δωσίλογων ανδρεικέλων του) έχουμε γράψει σωρεία κειμένων. Παραπέμπουμε στα τελευταία κείμενά μας, ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8230
Και ΕΔΩ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8184

Αρχίσαμε να γράφουμε για την επέλαση της φαιής χυδαιότητας (το ΚΙΤΣ του 4ου Ράιχ) στα «ψυχαγωγικά» σώου των καναλιών…

Μας τροποποίησε τα σχέδια ο Γκράμσι.

Διαβάσαμε από εδώ:
http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr/2014/01/blog-post_3229.html

«Γι’ αυτό μισώ αυτές τις πρωτοχρονιές με συγκεκριμένη προθεσμία, που κάνουν τη ζωή και το ανθρώπινο πνεύμα μια εμπορική υπόθεση, υπόθεση καταναλωτισμού, προϋπολογισμού και οικονομικής διαχείρισης….
Αυτές οι πρωτοχρονιές μας κάνουν να χάνουμε την αίσθηση της συνέχειας στη ζωή και το πνεύμα…
Καταντάει να πιστεύουμε στα σοβαρά, πως μεταξύ μιας χρονιάς και μιας άλλης υπάρχει λύση και ξεκινάει μια νουβέλα…».

Θα αρχίσουμε, λοιπόν, με «μια πρόποση», από την «Αλληλέγγυα Δύναμη»:
http://antidras.blogspot.gr/2013/12/blog-post_1149.html

Μια πρόποση!

Σε μια χώρα, σ’έναν κόσμο, σε μια πειραγμένη συλλογική συνείδηση, σε μια γλοιώδη ολόκληρη νοόσφαιρα…
…που βρίθει από αυτοκράτορες κι αυλικούς, βασιλιάδες και πρίγκιπες, εμπόρους και πραματευτάδες, σουλτάνους, βεζύρηδες, χαλίφηδες, συμβούλους, χαρτογιακάδες, θεομπαίχτες και αγιογδύτες, γενίτσαρους, παλιάτσους και ληστές, χαρατζίδες, δοσατζήδες, ιδιοκτήτες γνώσεων ακριβοθώρητων για τις «μάζες», επαναστάτες που ξεπέφτουν στον ολοκληρωτισμό και την εχθρικότητα «για να προστατεύσουν τις ιδέες της επανάστασης», σκυλιά του πολέμου, εκτελεστές συμβολαίων και λαών…

από τη μια…

…γιουσουφάκια, προσκυνημένους, χατζηαβάτηδες και καραγκιόζηδες, ευηπόληπτα ζόμπι, «κοινωφελή» κάτεργα που έχουν το θράσος να βαφτίζουν ως «εργασία», οπαδών και κουραδόμαγκων…

…από την άλλη…

Όσοι νιώθουν από τόσο παλιά (όσο και η αποπνιχτική σκιά της Ιστορίας που επιμένει να καλύπτει τον κόσμο) να αναγουλιάζουν τα μέσα τους μπρος στην αξιοθρήνητη θωριά των έξω…

…όσοι-και δεν είναι λίγοι φτύνουν την «κατασκευασμένη φυσική τάξη (αταξία) των πραγμάτων…

ας τσουγκρίσουν μεταξύ τους τούτη τη νύχτα, κι όλες τις επόμενες, τα ξέχειλα από πάθος για τη ζωή και τις αιώνιες χαρές της ποτήρια τους! Κι ας πιουν στη χρεωκοπία και κατάρρευση με πάταγο όλων των προηγούμενων, μεν και δε! Στο όνομα της ανάπτυξης. Όχι των ξεχειλωμένων λογαριασμών, πορτοφολιών κι ατζέντων από τη μια και ψευδαισθήσεων και μιζέριας από την άλλη. Αλλά της πραγματικής ανάπτυξης κι ευημερίας αυθεντικών ημερών κι όχι θλιβερών παρακρούσεων.

Για εμάς, τα παιδιά όλου του κόσμου και τα παιδιά που είναι να’ρθουν!

Ας βάλουμε όλοι ένα άφοβο χεράκι, όπως κι όσο καλύτερα και πιο υπεύθυνα μπορεί ο καθένας, για να πιούμε στο ξημέρωμα εποχών που μας τιμούν και δεν μας ντροπιάζουν!

Στην υγειά σας!

Διαβάστε και εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10934
ώρα ανάρτησης: 11:25 π.μ.



Αρχική σελίδα
Προβολή έκδοσης ιστού
Από το Blogger.
li>

Τετάρτη, 27 Δεκεμβρίου 2017
Μοντέρνα Τέρατα: Ο Λάκης με τα ψηλά κασε

Λ. Λαζόπουλος: Παλιές και πιο πρόσφατες ‘αμαρτίες’ Γράφει ο aristerix(Παλαιότερη ανάρτησή μας, 8/4/2013) Σατιρικός καλλιτέχνης ο Λάκης. Αναμφισβήτητο το ταλέντο του. Μόνο που ό, τι λάμπει, δεν είναι πάντοτε χρυσός.Αναμφίβολο και το χιούμορ του. Μόνο που υπάρχει το θέμα, πού το στρατεύει,ποια στερεότυπα αναπαράγει, προς τα πού στρέφει τα βέλη της σάτιρας κάθε φορά.Πολλοί από τους παλαιότερους θαυμαστές του, έχουν πάψει προ πολλού να τον παρακολουθούν. Έχουν γραφτεί πολλές και αξιόλογες κριτικές σχετικά με το ‘φαινόμενο Λαζόπουλος’. Περιοριζόμαστε σε μερικές μόνο παρατηρήσεις και στην υπενθύμιση μιας ‘μαύρης σελίδας’ του παρελθόντος.-Σε μια από τις πρόσφατες εκπομπές του, μας παρουσιάζει ένα βίντεο με μια –όχι ιδιαίτερης καλλονής, τουλάχιστον με τα τηλεοπτικά πρότυπα- βασανισμένη γυναίκα που εμφανίζεται σε κάποια trash εκπομπή και ισχυρίζεται ότι την θεωρούν όμορφη.Ο Λάκης μπαίνει σε ένα ‘διάλογο’ μαζί της, εξασκώντας επάνω της το χιούμορ του.Είναι αλήθεια ότι υπερτερεί πνευματικά από την δύστυχη που, άλλωστε, μη έχοντας δικαίωμα στον αντίλογο, δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Την αντιμετωπίζει σαν ‘νούμερο’, με όλες τις έννοιες. Σαν νούμερο στην τηλεθέαση της εκπομπής του επίσης.Χωρίς τουλάχιστον να της έχει δώσει τα λίγα εκείνα ευρώ, που απ’ ό, τι φαίνεται είχε ανάγκη ώστε να πάει σ’ αυτό το άθλιο τηλεοπτικό σφαγείο της προσωπικής αξιοπρέπειας. Δε βαριέσαι, άλλοι πλήρωσαν, εμείς διασκεδάζουμε δωρεάν. Μόνο που η σάτιρα, από την αρχαιότητα σ’ αυτόν τον τόπο, είναιόπλο των αδυνάτων απέναντι στους ισχυρούς και όχι το αντίστροφο.Με ποιον τα έβαλε ο Λάκης; Με αυτούς που την εκμεταλλεύτηκαν για να κάνουν νούμερα; Μήπως βαθύτερα, με το καπιταλιστικό σύστημα που οδηγεί τους συνανθρώπους μας στην εξαθλίωση; Όχι βέβαια, τα έβαλε με την ίδια, που όχι μόνο είναι άσχημη αλλά δεν έχει και συναίσθηση από πάνω. Παράλληλα, έκανε κι αυτός τηλεθέαση, και μάλιστα δωρεάν εν προκειμένω.-Από παλιά, έκπληκτοι οι τότε θαυμαστές του, έβλεπαν το ίνδαλμά τους, δίπλα στην κριτική και τη σάτιρα την οποία διακονεί, να εξευτελίζει και να ειρωνεύεται ανήμπορους ανθρώπους. Αναπαράγοντας όλα τα αρνητικά στερεότυπα μιας ‘διασκέδασης’ που δεν συναντάται παρά στο άπειρο με το ταλέντο και τηνψυχαγωγία, στην κυριολεκτική της σημασία.-Δεν ξέρω τι το αστείο έχει η εικόνα μιας ηλικιωμένης γυναίκας (μιας ‘’γριάς’’), που πέφτει στο δρόμο και τσακίζεται. Φαίνεται ότι το πηγαίο ταλέντο του Λάκη είναι αυτό που κάνει τους θεατές της εκπομπής του ναξεκαρδίζονται στο στούντιο. Εκεί που οι κάμερες είναι στημένες έτσι, ώστε να κρύβουν το ‘ότοκιου’ από όπου διαβάζει τις αυθόρμητες ατάκες του.-Το κοινό ξεσπάει σε γέλια καθώς ακούει απρόσμενα ‘βρισιές’, σαν αυτές που όλοι χρησιμοποιούν καθημερινά. Με τον ίδιο τρόπο που έβγαζε γέλιο ο Γκιωνάκης ή ο Σταυρίδης όταν εμφανίζονταν ξαφνικά με τα σώβρακα στις παλιές ελληνικές ταινίες. (Κάποιος επίσης θα πρέπει να του πει, ότι στο τραγούδι δεν τα καταφέρνει το ίδιο καλά με την σάτιρα…)-Ξαναζεσταμένα ανέκδοτα της γυμνασιακής του ηλικίας, αντιγραφές κάθε είδους. Αρνητική εντύπωση προκάλεσε στο παρελθόν, το γεγονός ότι ‘αντέγραψε’ στον τίτλο μιας από τις παραστάσεις του στο θέατρο, τον τίτλο της παλαιότερης θεατρικής επιτυχίας του 1979: «Πού πάει το λεωφορείο»,έργου των Γιώργου Σκούρτη, Κώστα Μουρσελά, Αντώνη Σιμιτζή και Μήτσου Ευθυμιάδη. Τόσο ταλέντο, δεν μπορούσε να σκεφτεί κάτι πρωτότυπο; Το γεγονός ότι αργότερα παράλλαξε λίγο τον τίτλο («Πού πάει αυτό το λεωφορείο») δεν σώζει τα προσχήματα. Ας είναι.«Έκαστος εξ ετέρου σοφός»…–Δεν ξέρουμε πόσο διασκεδαστικόμπορεί να μοιάζει, το γεγονός ότι μία γυναίκα κάποιας ηλικίας που οικονομικοί λόγοι δεν της επιτρέπουν να έχει πλήρη και υγιή οδοντοστοιχία, αναγκάζεται να υποστεί τον εξευτελισμό της παρουσίας της σε τηλεοπτικές εκπομπές σκουπίδια, αρμοδιότητας άλλωστε του ΕΣΡ, για να πάρει κάποια λίγα χρήματα.Στου Λάκη πάντως, βγάζει γέλιο. Έτσι είναι, το ταλέντο στερεύει όταν τα βέλη της σάτιρας στρέφονται στους αδύνατους.-Σκόπιμα βεβαίως ρηχό και θολό το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει. Ποιοι ‘μας έφεραν ως εδώ’; ‘’Οι πολιτικοί’’!Μόνο που όταν μας ‘έφερναν εδώ που μας έφεραν’ οι πολιτικοί, ο Λάκης ασχολιόταν με την Άντζελα Δημητρίου,βάζοντας στο στόχαστρο τα ελληνικά και τις γραμματικές της γνώσεις. Όταν δεν έπαιρνε συνέντευξη ‘επί του καναπέως’ από τη Δήμητρα Λιάνη- Παπανδρέου, της οποίας υπήρξε στενός φίλος την εποχή της παντοδυναμίας της.Εκεί εξαντλείται η κριτική του ευφυούς κατά τα άλλα Λάκη: ‘Οι πολιτικοί’, τους οποίους σατιρίζει, όχι η Πολιτική… Ούτε βεβαίως το καπιταλιστικό σύστημα. Έτσι είναι άλλωστε, σε ένα τηλεοπτικό σύμπαν που τα ‘καλιαρντά’ του Ψινάκημπορεί να τρέλαιναν άλλοτε τα μηχανάκια, οι εκφράσεις ‘εργατική τάξη’, ‘ταξική πάλη’, ‘αγώνας’,καπιταλισμός, αστική τάξη κ.ά. εξοβελίζονται σαν βωμολοχίες.-Πάντοτε ευήκοος όμως στα ‘μηνύματα των καιρών’ ο Λάκης, την εποχή των μεγάλων συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία, το 1992, τραγούδαγε κάνοντας ποδήλατο στην αρχή της εκπομπής του το δικής του έμπνευσης τραγούδι: «Λοιπόν που λέτε η Μακεδονία», στηλιτεύοντας στη συνέχεια τους ‘πολιτικούς’ σε ευθυγράμμιση τότε με τον ‘μακεδονομάχο’ Σαμαρά. Πασόκισε σαν άλλοτε αργότερα, φιλοΝΔ στη συνέχεια, ΠΑΣΟΚ και πάλι. ΣΥΡΙΖΑ στις μέρες μας, χτυπάει τώρα το ΚΚΕ από το μετερίζι του στον ΑΛΦΑ. Πάντα ‘υπέρ του αδυνάτου’…Μια κριτική από τα παλιάΣτο τεύχος 4 του παλαιότερου περιοδικού ΑΛΛΑ (Δεκέμβρης ’93, σελ. 44), βρήκαμε μια κριτική για το ‘φαινόμενο Λάκης’ που αναδεικνύει κάποιες δυσάρεστες στιγμές της καριέρας του.Δεν είναι μόνο το ότι ο Λάκης είχε αναλάβει τότε άτυπος υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων του ομίλου Μαρινόπουλος. Στο πλαίσιο της διαφημιστικής του εκστρατείας ο όμιλος, επιχορηγούσε με 300 εκατομμύρια δραχμές διάφορους αξιόλογους θιάσους. Ο Λαζόπουλος βέβαια, είχε αναλάβει να κρίνει και να επιβραβεύσει τους αξιόλογους.Πολλά ακούσαμε τότε για το ‘θεσμό της χορηγίας’, που ‘έλκει την καταγωγή από την αρχαιότητα’ κλπ, για να ‘κουμπώσει’ με τη διαφημιστική καμπάνια ενός ομίλου που ξεζούμιζε κυριολεκτικά τους εργαζόμενούς του.Είχαν απευθύνει μια συγκινητική επιστολή οι εργαζόμενοι, και στους επιχορηγούμενους και στον ίδιο τον Λάκη, τον οποίον θαύμαζαν. Μεσουρανούσαν τότε βλέπετε οι τηλεοπτικοί ‘’10 Μικροί Μήτσοι’’.Η συνέχεια είναι δυστυχώς πολύ χειρότερη. Την παραθέτουμε:………………………………………………………………………………………………………………………………………..ΜΟΝΤΕΡΝΑ ΤΕΡΑΤΑΟι βλαβερές Συνέπειες μιας ΧορηγίαςΕίναι γνωστό πως ο Ιππόδρομος υπάγεται στο Υπουργείο Πολιτισμού.Λιγότερο ίσως γνωστό είναι πως οόμιλος Μαρινόπουλου, εκτός από τις άλλες επιχειρηματικές του δραστηριότητες (ΠΙ- ΜΙ,TRESCO, MARK & SPENSER, CRETA MARKET, ΦΑΜΑΡ κλπ), διατηρεί και τα γνωστάΙπποφορβεία Φηγαίας. Δεν εκπλήσσει καθόλου απ’ την πλευρά του η αναβάθμιση των δραστηριοτήτων του στον χώρο της τέχνης και του πολιτισμού στο πλαίσιο μιας «σύγχρονης δυναμικής διαφημιστικής στρατηγικής» με τη μέθοδο της χορηγίας.Το δυσάρεστο είναι πως, απ’ ό, τι φαίνεται, «ιδιωτικοποιείται» ο Λάκης. ΟΛάκης Λαζόπουλος, κοινωνικά ευαίσθητος όπως έχει δείξει στο παρελθόν με το έργο και τη στάση του, αποτέλεσε τη βιτρίνα της διαφημιστικής χορηγίας 300 εκ. σε αξιόλογους θιάσους.Οι εργαζόμενοι στη ΦΑΜΑΡ απεύθυναν ανοιχτή επιστολή στους επιχορηγούμενους και τους διαχειριστές της χορηγίας με τον τίτλο:‘’10 ΜΙΚΡΟΙ ΜΗΤΣΟΙ ΓΝΩΣΤΟΙ ΚΑΙ ΧΙΛΙΟΙ ΑΓΝΩΣΤΟΙ».Αφού εκθέτουν τις συνθήκες δουλειάς τους που συνθέτουν έναν εργασιακό μεσαίωνα («επιστημονική» εντατικοποίηση, χρονομέτρηση της απόδοσης, έλεγχος της απόστασης των εργαζομένων από τις κορδέλες και της κλίσης που έχει το σώμα στην παραγωγική αλυσίδα απ’ το τμήμα WORK STUDY, γραπτές άδειες με την ώρα αναχώρησης για την τουαλέτα και την ώρα άφιξης, χρονοδιακόπτης στο φως της τουαλέτας κλπ), σχολιάζουν:«Οι συνθήκες δουλειάς μας δεν αφήνουν σε μας κανένα περιθώριο να συσχετίσουμε τους οργανωτές αυτών των εταιριών με την τέχνη και τον πολιτισμό. Πιστεύαμε κύριε Λαζόπουλε όταν λέγατε στους «10 Μικρούς Μήτσους»: «Σκάσε χαμένο, πρώτα είσαι εργαζόμενος και μετά Έλληνας», ότι κάτι ξέρατε για τα προβλήματά μας.»Και συνεχίζουν απευθυνόμενοι στους καλλιτέχνες – αποδέκτες της χορηγίας:«Θεωρούμε λοιπόν, θλιβερό και απάνθρωπο η καλλιτεχνική και οικονομική σας επιβίωση να εξαρτώνται από την «καλή θέληση» κάθε Μαρινόπουλου χορηγού κι ακόμα περισσότερο που αυτά προέρχονται από τα κονδύλια της διαφήμισης.Ξέρουμε ότι τα χρήματα αυτά προέρχονται από την δική μας εκμετάλλευση, παράλληλα όμως, σας λέμε ότι η δουλειά μας συσσωρεύει τεράστια κέρδη. Τα 300 εκατομμύρια δεν είναι παρά τα έξοδα λίγων ημερών διαφήμισης του ομίλου στην τηλεόραση. Εμείς είμαστε βέβαιοι ότι ο Μαρινόπουλος δεν ξοδεύει ούτε μια δραχμή αν δεν έχει στόχο να εμποδίσει και τα δικά σας και τα δικά μας όνειρα να εκτοξευτούν.Μέχρι τότε εμείς ξέρουμε ότι δεν θα μας σώσει κανείς. Μέχρι τότε οι φιλανθρωπίεςθα λέγονται «χορηγίες’’ κι αυτοί που φυλακίζουν τα όνειρά μας «υγιής εμποροβιομηχανικός κόσμος».Μέχρι τότε εμείς υποσχόμαστε να λέμε όχι:‘’…σε όλους τους αδιάφορους και τους σοφούςκαι στους άλλους που μας κάνουνε το φίλο…’’Θα θέλαμε κι εσείς να κάνετε το ίδιο.Μην επιτρέψετε στους επιχειρηματίες να έχουν σχέσεις ιδιοκτησίας με την τέχνη και τον πολιτισμό. Μην επιτρέψετε να καούν οι πίνακες του Βαν Γκογκ από τον Ιάπωνα επιχειρηματία ιδιοκτήτη τους.Διαφορετικά ο σύγχρονος μεσαίωνας θα μας ισοπεδώσει όλους.Νομίζουμε ότι η δική σας καλλιτεχνική δημιουργία ελευθερία είναι αλληλένδετη με τη δική μας ελευθερία και τη διάσωση της αξιοπρέπειάς μας.Συμβάλετε στο να μην πάψουμε να ελπίζουμε, να οραματιζόμαστε και να παλεύουμε για το μέλλον.Φροντίστε ώστε η δική σας και η δική μας υπερηφάνεια κι ευαισθησία να κυλίσουν στο ίδιο αυλάκι. Είναι δύσκολο αλλά αξίζει τον κόπο γιατί: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ»Τη δημοσίευση της επιστολής ακολούθησε όργιο τρομοκράτησης στη ΦΑΜΑΡ. Με την απειλή της απόλυσης, πολλοί εργαζόμενοι υποχρεώθηκαν να υπογράψουν «δήλωση» αποκήρυξης του παραπάνω κειμένου. Θα νόμιζε κανείς ότι οι «δηλώσεις» που έτσι αποσπάστηκαν προορίζονταν μόνο για «εσωτερική χρήση»: Θάταν γελοίο να βγει ο Μαρινόπουλος και να πει ότιπροσήλθαν αυθορμήτως οι εργαζόμενοι να του υπογράψουνε δηλώσεις νομιμοφροσύνης.Παγώσαμεόμως όταν ο ίδιος ο Λαζόπουλος, άτυπος υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων και ομόσταβλος πλέον του ΠΙ-ΜΙ καθώς φαίνεται, βγήκε και, υπεραμυνόμενος του θεσμού της χορηγίας, αμφισβήτησε τη γνησιότητα της επιστολής μιας και«έχει στα χέρια του επιστολές με υπογραφές όλων σχεδόν των εργαζομένων στη ΦΑΜΑΡ που υποστηρίζουν ότι δεν γνώριζαν την ύπαρξή της, αλλά και διαφωνούν με το περιεχόμενο της». Η χορηγία βλάπτει δραστικά τη νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια.Ας δούμε όμως τις απόψεις που διατυπώνουν περί χορηγίας στην ανταπάντησή τους οι εργαζόμενοι:«Λυπούμαστε που το λέμε αλλά τα επιχειρήματα υπέρ των χορηγιών είναι όμοια με αυτά που λένε αιώνες τώρα εκείνοι που θέλουν να δικαιολογήσουν τη φιλανθρωπία: «Τι θέλετε, να μη βοηθάνε οι πλούσιοι τους φτωχούς;» Οι σύγχρονες χορηγίες είναι φιλανθρωπίες, είναι διαφήμιση καιδημόσιες σχέσεις και μάλιστααφορολόγητες.Όπως λοιπόν η φιλανθρωπία διαιωνίζει τη φτώχεια και δικαιώνει την ύπαρξη των πλουσίων, έτσι και η χορηγία ενώ διαιωνίζει την οικονομική μιζέρια των καλλιτεχνών και βαθαίνει την εξάρτησή τους από τους «φιλότεχνους χορηγούς», ταυτόχρονα δικαιώνει τους δεύτερους.Είναι προκλητικό να επαινεί κάποιος τις χορηγίες και να μη νιώθει την ανάγκη να πει τίποτα για τον Προϋπολογισμό που αγνοεί τελείως τον πολιτισμό. Εμείς πιστεύουμε ότι θάπρεπε να φορολογούνται υποχρεωτικά οι έχοντες – όπως στην αρχαία Ελλάδα – εκεί μόνο σε περιόδους τυραννίας η χορηγία ήταν προαιρετική.»Δεν έλειψαν κι οι καλλιτέχνες που ζορίστηκαν και αμφιταλαντεύτηκαν. Απ’ τη μια τα χρέη κι οι υποχρεώσεις, απ’ την άλλη η έγκληση των εργαζομένων:«Φροντίστε ώστε και η δική σας και η δική μας υπερηφάνεια κι ευαισθησία να κυλίσουν στο ίδιο αυλάκι.»Γιατί η τέχνη είναι ζωή. Και η ζωή είναι τέχνη. Μας το δείχνουν με το γράμμα και τη στάση τους οι εργαζόμενοι στη ΦΑΜΑΡ. Που αντιστέκονται στους χρονοδιακόπτες, τα ΜΑΤ και τις απολύσεις. Που διεκδικούν το δικαίωμά τους στην τέχνη τον πολιτισμό και την αξιοπρέπεια.Που διεκδικούν το δικαίωμα να έχουν γνώμη και να τη λένε, αυτό που τους αμφισβήτησε ο Λάκης. Που διεκδικούν ακόμα και το Λάκη από την εργοδοσία τους, δίνοντάς του το χέρι να σηκωθεί. Άλλο αν αυτός απάντησε σαν ασφαλίτης. Δίνοντας βέβαια και το αποφασιστικό χτύπημα στη λογική της χορηγίας που τόσο υπερασπίζεται, αφού έδειξε το τέλος του δρόμου με τη «δήλωση» που αναγκάστηκε να κάνει. Τι νόμιζες Λάκη, ότι ένας τύπος που βάζει χρονοδιακόπτες στις τουαλέτες των εργαζομένων, θα πέταγε έτσι τσάμπα 300 εκατομμύρια;Πρώτη δημοσίευση: 08/04/2013, vathikokkino.com ΠΗΓΗ: http://pandiera.gr/%ce%bc%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%ad%cf%81%ce%b1%cf%84%ce%b1-%ce%bf-%ce%bb%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%cf%88%ce%b7%ce%bb%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%cf%83%ce%ad/ Διαβάστε και εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10932ώρα ανάρτησης: 9:09 π.μ.‹›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.