Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017
Η «επανάσταση» της παρακμιακής «υπερηφάνειας»…
Ένας από τους στρατηγικούς στόχους του χρηματιστηριακού κεφαλαίου ήταν να καναλιζάρει και να ελέγξει τη ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας. Μια ριζοσπαστικοποίηση εκρηκτική που εκφράστηκε στα κινήματα της νεολαίας με το αίτημα της «Σεξουαλικής Επανάστασης»… Η θεοποίηση αυτού του αιτήματος δεν το αποσύνδεσε απλώς από την κοινωνία και τις ταξικές διεργασίες, αλλά οδήγησε και στην υποκατάσταση της Κοινωνικής Επανάστασης από τη «σεξουαλική».Έτσι το κεφάλαιο μαζί με τα υπερκέρδη που αποκόμιζε από το εμπόριο της «σεξουαλικής επανάστασης», πέτυχε και ένα άλλο ταξικό στόχο: Υποκατέστησε το «συλλογικό» από το «ατομικό», θεοποίησε το «ιδιωτικό», εμπορευματοποιώντας στο έπακρο την «απελευθέρωση» των «ατομικών χαρακτηριστικών», την «απελευθέρωση» των προσωπικών ενστίκτων και κάθε διαστροφής, ανάγοντας, μάλιστα, όλα αυτά και σε «πολιτικό δικαίωμα»!!! Έτσι, η Κοινωνική Επανάσταση έγινε «επανάσταση του «ιδιωτικού», δηλαδή «επανάσταση» κάθε ατομικής διαστροφής και προσωπικής «ανωμαλίας»:«Επανάσταση» της αχαλίνωτης παρακμής… Στην Ελλάδα η «αριστερά» που γέννησε το ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην πρωτοπορία αυτής της χρηματιστηριακής «επανάστασης» των «ανωμαλιών» και των διαστροφών… Σήμερα, ως κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κρατάει ούτε τα προσχήματα.Δίνει και εδώ τις «χαριστικές βολές» του 4ου Ράιχ εναντίον της ελληνικής κοινωνίας, όπως σε όλα τα ζητήματα: Αποτελεί το τέλειο μοντέλο των «εκτελεστών» του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ. Θεωρούμε σκόπιμο να αναδημοσιεύσουμε το παρακάτω κείμενο. Μαζί με άλλα σχετικά υπάρχει εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8971 ΟΙ παρακμιακοί του ΣΥΡΙΖΑ ποζάρουν σαν «προοδευτικοί» Όταν θέλεις να διαλύσεις τη συνοχή μιας κοινωνίας τη μετατρέπεις σε μια πολιτική και ηθική ζούγκλα. Υψώνεις τη σήψη και τις κοινωνικές διαστροφές, τα «κόπρανα» αυτής της σήψης, σε «ατομικό δικαίωμα», σε «πολιτικό αίτημα διεκδίκησης». Επισημαίναμε πριν από λίγες μέρες στο άρθρο: «Επιχειρούν να καταργήσουν και τα «όρια» των φύλων…»: «ΟΛΑ στο μίξερ της Νέας Τάξης… Η ιδεολογία της Νέας Εποχής (το έχουμε αναλύσει κουραστικά) είναι η ισοπέδωση των ΠΑΝΤΩΝ, μέσω των παρά φύση επιμειξιών και των ποικίλων διαστροφικών νοσημάτων που η ίδια η κακουργία της πλανητικής αγοράς και των μηχανισμών της παράγει και αναπαράγει. Αυτή η ιδεολογία της μολυσματικής και διαστροφικής ισοπέδωσης (ή η ιδεολογία του «πολτού») παράγεται και αναπαράγεται σε όλα τα επίπεδα: Πολιτικό, κοινωνικό, πνευματικό, ψυχολογικό, σεξουαλικό κ.λπ… Από την κατάργηση των τάξεων (πάλη των τάξεων) φτάσαμε στο ΤΕΛΟΣ των Εθνών, της Ιστορίας, των Ιδεών (ιδεολογιών) κ.λπ… Στόχος της Νέας Τάξης είναι η κατάργηση κάθε ταυτότητας: Κοινωνικής, πολιτικής, πολιτισμικής, ιστορικής, εθνικής, σεξουαλικής κ.λπ… ΤΩΡΑ οι σαλπιγκτές του πλανητικού φασισμού σαλπίζουν και το ΤΕΛΟΣ των δύο ξεχωριστών φύλων…». Το άρθρο εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=8943 Το θλιβερό της όλης ιστορίας είναι ότι εκείνοι που πρωτοστατούν, εδώ και πολλά χρόνια, στην προώθηση και νομιμοποίηση αυτής της παρακμιακής ισοπέδωσης και αχαλίνωτης αναπαραγωγής του πολυπολιτισμικού πολτού είναι οι «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ… Για να είμαστε πιο δίκαιοι και ακριβείς: Είναι ο «εκσυγχρονιστικός νεοφιλελευθερισμός» (ο σημιτισμός δηλαδή) που επέβαλε και παγίωσε αυτό το «μίξερ» των εκκριμάτων και νοσημάτων της «ελεύθερης αγοράς»: Τη χοάνη άλεσης των κοπράνων της καπιταλιστικής σήψης και της αναγωγής τους σε «πολιτικό δικαίωμα»!!! Ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο ευθυγραμμίστηκε ΠΛΗΡΩΣ με τα ιδεολογικά κόπρανα του «εκσυγχρονιστικού νεοφιλελευθερισμού» (η ακραία αιχμή της Νέας Τάξης), αλλά σήμερα αυτό-προβάλλεται και σαν ο σημαιοφόρος αυτής της παρακμιακής ισοπέδωσης. Εδώ ο κόσμος καίγεται και ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ του 4ου Ράιχ (Νέα Τάξη) έχει μετατρέψει την Ελλάδα σε ΑΠΟΙΚΙΑ, ζούμε μια ΦΡΙΚΗ δίχως ΤΕΛΟΣ και οι συριζαίοι αγωνίζονται για τα «πολιτικά δικαιώματα» των γκέι, για αυτό ακριβώς, δηλαδή, που επιδιώκει η Νέα Τάξη: Να μετατραπούμε ΟΛΟΙ σε ερμαφρόδιτους και ομοφυλόφιλους!!! Η νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μια ανακοίνωση που στηρίζει το Athens Gay Pride και απαιτεί να καταπολεμηθεί η φοβία για τους τραβεστί στα σχολεία… Το διαβάσαμε εδώ: http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2014/06/athens-gay-pride.html Το ακόμα πιο θλιβερό είναι ότι αυτές τις παρακμιακές πρακτικές και τα αντίστοιχα διαστροφικά ιδεολογήματα τα εμφανίζουν οι συριζαίοι σαν «πρόοδο» και καταπολέμηση του «εκφασισμού της κοινωνίας» και της «ακροδεξιάς αντίδρασης». Για τους αδαείς συριζαίους ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ της «πολυπολιτισμικής αγοράς» που παράγει αυτές τις πρακτικές και αυτές της «νέες» Ιδεολογίες, είναι «πρόοδος» και «αριστερά»… «ΦΑΣΙΣΜΟΣ» είναι οι ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ στο νεοταξικό πολτό: Δηλαδή ο «αντιφασισμός» του πλανητικού ΦΑΣΙΣΜΟΥ… Οι παρακμιακοί, όμως, του ΣΥΡΙΖΑ είναι και θεωρητικά καθυστερημένοι, καθώς και ιστορικά ραχιτικοί. Διότι τόσο η Θεωρία του μαρξισμού, όσο και η Ιστορία του παγκόσμιου επαναστατικού Κινήματος ήταν ΠΑΝΤΑ απέναντι στο «πολιτικό δικαίωμα» των καπιταλιστικών διαστροφών (κοινωνικών, πολιτικών, ψυχολογικών κ.λπ…). Συνεπώς, για τις «νέες» ιδέες των συριζαίων η κομμουνιστική Θεωρία και Πράξη, είναι «εκφασισμός της κοινωνίας» και «ακροδεξιά αντίδραση»: Αυτό δεν λένε και τα Μαντεία της Παγκοσμιοποίησης;;; Για αυτούς τους «αριστερούς» νεοσσούς και τα μορμολύκεια της Νέας Τάξης παραπέμπουμε σε ένα παλιό μας κείμενο: Η καπιταλιστική μυθολογία της παρακμής αναπαράγεται από κάποιους θλιβερούς «αριστερούς», σαν «ανθρώπινο δικαίωμα» Μαζί με άλλα σχετικά βρίσκεται ΕΔΩ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=2410ώρα ανάρτησης: 12:49 μ.μ.›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.

Κυριακή, 11 Ιουνίου 2017
Το επεισόδιο Γλέζου-Ζωής στο Δίστομο
 Πάντα τα κενά της κινηματικής, αγωνιστικής δράσης γεμίζουν με φιέστες και ποικίλα νοσήματα… Οι φιέστες για τους ομοφυλόφιλους και για όλες αυτές τις νοσηρά παρακμιακές εκδηλώσεις (τα «εμπορεύματα» νάρκωσης και διαφθοράς του Σόρος) έχουν γίνει πλέον της μόδας… Και μόνο το γεγονός ότι στην πρωτοπορία αυτών των εκδηλώσεων της θορυβώδους παρακμής βρίσκονται τα «αριστερά» κυβερνητικά ανδρείκελα είναι αποκαλυπτικό…Τα «αριστερά» ανδρείκελα του 4ου Ράιχ προωθούν και εδώ τις επιταγές του διεθνούς χρηματιστηριακού κεφαλαίου: Την άλωση, μέσω των ποικίλων διαστροφών (κοινωνικών, πολιτικών, ψυχολογικών), των ανθρωπίνων σχέσεων, των συνεκτικών ιστών της κοινωνίας, γενικά την άλωση του Ανθρώπου… Για τις στρατηγικές αυτές έχουμε γράψει πολλά κείμενα. Εδώ απλώς αναφέρουμε το ζήτημα, θέλοντας να επισημάνουμε τη στρατηγική της «φιέστας» που μας καταδυναστεύει σήμερα, με στόχο να …διασκεδάσει τη ΦΡΙΚΗ που ζούμε και να «γεμίσει» τα κινηματικά κενά… Η χθεσινή φιέστα, βεβαίως, για τη θλιβερή επέτειο της σφαγής του Διστόμου από τους Ναζί, μας επιφύλαξε ένα επεισόδιο ανάμεσα στο Μανώλη Γλέζο και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου. Η Ζωή τρέχει σε τέτοιες φιέστες που παρέχονται για πολιτική εμπορία …αγωνιστικότητας. Παρενέβη, λοιπόν, για να σταματήσει την ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ του Γερμανού πρέσβη, ο οποίος πήγε να …τιμήσει τους πεσόντες από το 3ο Ράιχ!!! Η γνωστή συνταγή: Το 4ο Ράιχ, αυτό που ζούμε, δεν χάνει ευκαιρία να «ξεπλένει» τα δικά του θηριώδη εγκλήματα με αυτά του 3ου Ράιχ!!! Ο Γλέζος, φυσικά, έσπευσε να «διασώσει» τον εκπρόσωπο του 4ου Ράιχ, από τις βολές της Κωνσταντοπούλου. Πήρε από το χεράκι τον πρέσβη και τον οδήγησε να …τιμήσει τους πεσόντες, στο βωμό της ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και τηςΔΟΛΙΟΤΗΤΑΣ: Στην κάλυψη των σημερινών ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ της νέας γερμανικής κατοχής, με «άλλοθι» τα εγκλήματα της παλιάς γερμανικής κατοχής… Διαβάστε το ρεπορτάζ εδώ: http://www.press-gr.com/2017/06/blog-post_159.html Και τις εξηγήσεις της Ζωής εδώ: http://www.press-gr.com/2017/06/blog-post_400.html Για μας αυτή η «ευγένεια» του Γλέζου δεν εμπεριέχει κανένα μεγαλείο, αλλά είναι μια «ευγένεια» άκρως καθεστωτική πουΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙ ΟΧΙ μόνο τη νέα μας ΚΑΤΟΧΗ από το 4ο Ράιχ, αλλά και το σύγχρονο στρατήγημα ΑΠΑΤΗΣ του πλανητικού φασισμού και των ανδρεικέλων του (πολιτικών, δημοσιογραφικών, πνευματικών):Στρατήγημα που «ξεπλένει» το σύγχρονο φασισμό, τη ΦΡΙΚΗ που ζούμε, με τα εγκλήματα του παλιού φασισμού… Σε όλα τα ΜΕΓΑΛΑ ζητήματα της σημερινής εφιαλτικής εποχής μας ο Μανώλης Γλέζος, «επεμβαίνει» ΠΑΝΤΑ ΥΠΕΡ του καθεστώτος, των διεθνών αφεντικών και των κυρίαρχων ιδεολογημάτων… Ενδεικτικά θα παραπέμψουμε σε κάποια κείμενά μας: α). Γλέζος: Ένα «αριστερό» …ιστορικό «σύμβολο»! http://resaltomag.blogspot.gr/2015/09/blog-post_60.html β). Οι «Συμβολισμοί» του Μανώλη Γλέζου http://resaltomag.blogspot.gr/2014/04/blog-post_26.html γ). Η …κωλοτούμπα του Γλέζου και η δημοκοπία… http://resaltomag.blogspot.gr/2015/09/blog-post_40.html Και τώρα στο Δίστομο «άδειασε» την Κωνσταντοπούλου πιστός στην κατοχική μας «νομιμότητα». Και μόνο ότι τον επικροτεί ο βουλευτής του «ποταμιού» είναι αποκαλυπτικό. Διότι αυτό που λένε όλα τα πολύχρωμα ανδρείκελα «ευγένεια» και «μεγαλείο» απλούστατα είναι τα δειλά ψευδώνυμα της ΥΠΟΤΑΓΗΣ στο 4ο Ράιχ, του δωσιλογισμού…ώρα ανάρτησης: 9:46 π.μ.‹›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017
Τους τρομάζει πλέον η… «ελευθερία του λόγου» στο διαδίκτυο
Του Κώστα Γιαννιώτη Το παιγνίδι άρχισε να χοντραίνει και φαίνεται πως θα τραβήξει σε μάκρος! Οι πρώτες μάχες άρχισαν, και όλα δείχνουν ότι… κάποιοι θα προσπαθήσουν να τις μετατρέψουν σε γενικευμένο πόλεμο. Η απόπειρα κατά του Παπαδήμου αποτέλεσε την χρυσή ευκαιρία για κάποιους. Καθαγιάζοντας τον Παπαδήμο, επιχειρούν να καθαγιάσουν την «πολιτική» παράδοσης της χώρας και να ευλογήσουν τα γένια τους!Ευκαιρία να… εξορκίσουν και «το κακό», για το οποίο υπεύθυνοι δεν είναι άλλοι από τους αντιφρονούντες με την πολιτική τους. Υπαίτιοι δεν είναι η πολιτική της υποτέλειας και του δωσιλογισμού, αλλά οι… κακές μάγισσες του διαδικτύου! Για να το πετύχουν, δεν τους είναι αρκετή η βοήθεια των ποδηγετούμενων ΜΜΕ. Θέλουν δικό τους και το διαδίκτυο! Το διαδίκτυο είναι όπλο! Όπλο ισχυρότατο, αν ξέρεις να το χρησιμοποιήσεις! Και το σύστημα, χρόνια τώρα, αποδείχτηκε πολύ «διαβασμένο» στην αξιοποίηση αυτού του όπλου! Την ώρα που η πλειοψηφία του ελληνικού λαού δεν είχε -και ίσως ακόμα να μην έχει- καλή σχέση με το διαδίκτυο, την ίδια ώρα το σύστημα «πολυβολούσε» τους νέους χρήστες με ό,τι βοθρόλυμα διέθετε, ενώ ταυτόχρονα καναλιζάριζε τις επιλογές των νέων στο σκουπιδαριό, στην υποκουλτούρα, στην αποξένωση, στον ανταγωνισμό και σε καθετί που αποτελούσε ορισμό της απαξίας! Καμάρωνε -το σύστημα- και διαφήμιζε τη δημοκρατία ΤΟΥ και την «ελευθερία του λόγου» που… πρυτάνευε στο διαδίκτυο και η οποία χουζούρευε, ξαπλωμένη στη «λιακάδα», όσο χρονικό διάστημα οι χρήστες ασχολούνταν με τσόντα, ρόδα, λουλουδάκια κάθε είδους και διαδικτυακό χουλιγκανισμό (ποδοσφαιρικό και μη)! Κι ήρθαν χρόνια δίσεκτα και μαύρα, για τον τόπο μας! Η εξαθλίωση της κοινωνίας άρχισε… «να παίρνει κεφάλι» και η χώρα να απογυμνώνεται από την περιουσία της –δημόσια και ιδιωτική. Οι «πολιτικοί» μας ονόμασαν… «ανθρωπιστική κρίση» ή σκέτα… «κρίση» την επιβολή κατοχής της χώρας μας από ξένες δυνάμεις! Πάλευαν με νύχια (την απάτη, τον αποπροσανατολισμό και τη διαστρέβλωση) και με δόντια (την απόκρυψη, τη συκοφαντία και την εκτροφή του κοινωνικού αυτοματισμού) να θάψουν τα ερωτηματικά της κοινωνίας. Όλα δούλευαν ρολόι, για το σύστημα και το υπηρετικό του «πολιτικό» προσωπικό! Όμως… Το διαδικτυακό «κοινό»άρχισε μέρα με τη μέρα να αφυπνίζεται, αργά μεν και βασανιστικά, αλλά σταθερά. Η κριτική, εναντίον του πολιτικού συστήματος, στο σύνολό του, από μεγάλη μερίδα των χρηστών του διαδικτύου, άρχισε να φουντώνει και να εξαπλώνεται σαν την αγριάδα σε περιβόλι! Στην αρχή, το «πολιτικό» κατεστημένο, φάνηκε αμήχανο και καλύφτηκε πίσω από την χοντροπετσιά του, κάνοντας την… πάπια, σε όσα κυκλοφορούσαν στο διαδίκτυο για το δωσιλογισμό του. Για… «το φόβο των Ιουδαίων» απέφευγε να επιτεθεί απροσχημάτιστα εναντίον του αναφαίρετου δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών, προσπαθώντας μάλιστα να αναδείξει αυτόν το φόβο του σε… απόδειξη της «δημοκρατίας» ΤΟΥ! Στην πραγματικότητα περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να εξαπολύσει την αντεπίθεσή του. Και η ευκαιρία τού δόθηκε με την επίθεση κατά του Παπαδήμου. Μια επίθεση πολύ βολική και… στην ώρα της! Κι άρχισαν τα όργανα! Με… εφαλτήριο την ανάρτηση του Γ. Φιλιππάκη, όλοι οι «δημοκράτες» της «δημοσιογραφίας» έδωσαν το σύνθημα (σαν να ήταν… προγαμματισμένοι) και ξεκίνησαν το πανηγύρι, διαρρηγνύοντας τα ιμάτιά τους για την… «απαράδεκτη ανάρτηση», απαιτώντας «ξήλωμα» αναρτήσεων, μέχρι και κινητοποίηση της υπηρεσίας δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος και διώξεις! (Μέσα στη μεγαλοθυμία τους απέφυγαν να ζητήσουν το άνοιγμα των «παρθενώνων» στα ξερονήσια).Ακολούθησαν οι ταγοί της «πολιτικής» που εξέφρασαν τη βδελυγμία τους εναντίον… «παρόμοιων αναρτήσεων» (sic) και άρχισαν να ανταγωνίζονται ποιος θα πρωτοτυπήσει στις προτάσεις για την αντιμετώπιση της… «βαρβαρότητας» του διαδικτύου! Δεν αρκέστηκαν όμως μόνο σ’ αυτό. Θέλησαν να… «χτίσουν» και για το μέλλον τους! Θεώρησαν ότι έφτασε η ώρα να φράξουν τα στόματα που φώναζαν και φωνάζουν για την πατριδοκαπηλεία και το δωσιλογισμό! Να τους αφήσουν ήσυχους, να κάνουν τη δουλειά που τους ανατέθηκε και να… «σώσουν» τελειωτικά την πατρίδα! Βρήκαν μάλιστα και τη νομική… φόρμουλα καθοδήγησης της δικαιοσύνης! Όποιος μιλά για «προδότες», «γερμανοτσολιάδες», «ταγματασφαλίτες», «δωσίλογους», «Τσολάκογλου» κ.ά. να θεωρείται… ηθικός αυτουργός των τρομοκρατών! Μπα! Τι λέτε! Μέχρι σήμερα -και μέσα από… «ιστορικά» κείμενα που, βέβαια, έκοψαν, έραψαν κι έγραψαν στα μέτρα τους- καμάρωναν για τα «παλικάρια» που έσωσαν την «πατρίδα» από τον όλεθρο του κομμουνισμού! Τώρα θεωρούν… ύβριν, το να τους αποκαλούν με αυτήν την προσωνυμία; Είναι ηθική αυτουργία σε έγκλημα; Ο ουρανός του διαδικτύου άρχισε να γίνεται γκρίζος! Το θέμα δε σηκώνει εφησυχασμό και… χαβαλέ. Φαίνεται πως η μπόρα είναι προ των πυλών! Και δεν είναι μπόρα που… θα περάσει -όπως έλεγαν κάποιοι για τα μνημόνια. Είναι μπόρα, που θα επιχειρήσουν να τη φέρουν, για… μακροχρόνια ενδημία στον τόπο μας! Όσο κι αν δεν το δείχνουν, βλέπουν καθαρά τα σημάδια και ο πανικός τους είναι ικανός να τους οδηγήσει σε… απονενοημένες ενέργειες! Όμως, το ξανάγραψα! Φαίνεται, πως δε μετρούν σωστά το μπόι τους! Η κοινωνία, μέρα με τη μέρα, περνά σε… άλλη φάση και το διαδίκτυο άρχισε να γίνεται μέσο έντονης ζύμωσης αυτής της τόσο πληγωμένης κοινωνίας! Θα βρουν βράχο μπροστά τους! Και θα… στουκάρουν! ΠΗΓΗ: http://www.dromosanoixtos.gr/2017/06/blog-post_2.htmlώρα ανάρτησης: 11:46 π.μ.‹›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.

Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017
ΟΙ ενισχυτικές «εφεδρείες» της σκηνοθετημένης τρομοκρατίας…
Απεγνωσμένες προσπάθειες καταβάλλονται από τους μηχανισμούς της σκηνοθετημένης τρομοκρατίας και τους υστερικούς προπαγανδιστές της, αυτούς του τηλεοπτικού θεάματος, για να «αποδειχτεί» ότι η τρομοκρατία που οι ίδιοι παράγουν και σκηνοθετούν είναι το «γνήσιο» και «αυθεντικό» προϊόν της λαϊκής ΟΡΓΗΣ και του «μίσους» της κριτικής που ασκείται εναντίον των ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ…Μόνο οι τυφλοί πλέον δεν βλέπουν ότι οι καθεστωτικοί μηχανισμοί έχουν επικεντρωθεί ΜΟΝΟ στο «μίσος» εναντίον του Παπαδήμου… Κινητοποιούνται οι πάντες για να «θεμελιωθεί» το «μίσος» εναντίον του Παπαδήμου, το οποίο «μίσος» όπλισε το χέρι των «τρομοκτρατών»… Από τον Φιλιππάκη μέχρι το «Ρουβίκωνα»: Ο οποίος δρα ανενόχλητος!!! Τώρα έσπευσε και ο «Ρουβίκωνας» να «στηρίξει» τις επιθέσεις εναντίον του Παπαδήμου μπροστά στα μάτια των μπάτσων!!! Διαβάστε εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10612 Οι μηχανισμοί της προβοκάτσιαςλειτουργούν τόσο προκλητικά και χοντροκομμένα που δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Μόνοι τους «καρφώνονται»… Το γεγονός και μόνο ότι τα πάντα επικεντρώνονται στον Παπαδήμο και τον Στουρνάρα, ακριβώς αμέσως μετά το «κτύπημα»εναντίον του Παπαδήμου, είναι αποκαλυπτικό. Τα ανδρείκελα των κυβερνητικών κομμάτων με τις «τσόντες» τους δεν συναίνεσαν για τον Παπαδήμο και Στουρνάρα; Τα ίδια αυτά ανδρείκελα δεν ήταν που άρχισαν, αλλά και συνέχισαν την ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ της Ελλάδας και τη γενοκτονία του ελληνικού λαού: Τη δωσίλογη ΥΠΟΤΑΓΗ τους στους τοκογλύφους; Σήμερα τα «αριστερά» ανδρείκελαδεν ρίχνουν τις χαριστικές βολές και αποτεφρώνουν ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ τη χώρα και το λαό της; Αυτά τα «αριστερά» ανδρείκελα δεν σπέρνουν μια ΦΡΙΚΗ χειρότερη από κάθε προηγούμενο κυβερνητικό ανδρείκελο; ΓΙΑΤΙ, λοιπόν, επικεντρώνονται τα ΠΑΝΤΑ στον Παπαδήμο; Απλούστατα, διότι αυτός επιλέχτηκε σαν ο «στόχος» της σκηνοθετημένης τρομοκρατικής πράξης και όλοι οι μηχανισμοί θα έπρεπε να στηρίξουν αυτόν το «στόχο». Γι αυτό και ο Φιλιππάκης το παίζει υπερεπαναστάτης μόνο κατά του Παπαδήμου και του Στουρνάρα και καταπίνει όλα τα άλλα και ιδιαίτερα αυτό που ζούμε ΤΩΡΑ. Είναι δυνατόν να γράψεις σήμερα ένα κείμενο εναντίον του Παπαδήμου, δίχως να αναφέρεσαι στη ΦΡΙΚΗ ΔΙΧΩΣ ΤΕΛΟΣ που ζούμε από την αρχή των κατοχικών Μνημονίων, και δίχως να επικεντρώνεις στο σήμερα: Στην «αριστερή» ΦΡΙΚΗ; Αλλά και η στάση των ΜΜΕ είναι αποκαλυπτική. Προβάλλουν υστερικά το κείμενο του Φιλιππάκη εστιάζοντας ΜΟΝΟ στο «μίσος», κατά Παπαδήμου και Στουρνάρα. Τη μεγάλη ΑΠΑΤΗ του Φιλιππάκη, που δήλωσε ότι συνελήφθη, αυτό το μέγα ΨΕΥΔΟΣ, που αποκαλύπτει περίτρανα το ρόλο του, όλα αυτά, ΨΕΥΔΟΣ, ΑΠΑΤΗ και ακραίο προβοκατόρικο πολιτικό ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟ, τα «αμερόληπτα» ΜΜΕ και οι πόρνες κάθε χρώματος τα ΚΑΤΑΠΙΝΟΥΝ… Τσιμουδιά πάνω σ’ αυτά δεν βγάζουν. Ακριβώς διότι αυτή η ΑΠΑΤΗ του Φιλιππάκη αποκαλύπτει τον διατεταγμένο ρόλο του. Διαβάστε περισσότερα για το Φιλιππάκη εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10605 Και ο στόχος όλων αυτών των προπαγανδιστών του τηλεθεάματος δεν είναι να αποκαλύψουν τους προβοκάτορες, αλλά να τους συγκαλύψουν και ηρωοποιήσουν, καθώς και να «δέσουν» την επίθεση εναντίον του Παπαδήμου με τις άγριες πολεμικές εναντίον του, με τις «στημένες» αυτές πολεμικές που εύκολα τις βαπτίζουμε πολεμικές «μίσους»… Και εύκολα τις «κολλάμε» σε κάθε κριτική εναντίον των κατοχικών ανδρεικέλων και εναντίον της λαϊκής ΟΡΓΗΣ, καταλήγοντας στο καθεστωτικό αξίωμα: «Η ΟΡΓΗ του λαού, οι πολεμικές «μίσους» εναντίον των ανδρεικέλων του 4ου Ράιχ είναι αυτά που τροφοδοτούν την τρομοκρατία και οπλίζουν το χέρι των τρομοκρατών». Να, γιατί η καθεστωτική σκηνοθεσία της τρομοκρατίας αποτελεί προνομιακό «όπλο» των δυνάμεων του κράτους και του διεθνούς παρακράτους… Και πάντα υπάρχουν οι εφεδρείες, ποικίλες εφεδρείες (από πρόσωπα μέχρι υπερεπαναστατικές ομάδες) που συντηρούνται για να ενισχύουν τις τρομοκρατικές ανάγκες του καθεστώτος, σε κάθε συγκεκριμένη στιγμή…  Διαβάστε και εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10602ώρα ανάρτησης: 12:22 μ.μ.›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017
Γεννιέται ο στόλος εναντίον των Μ.Κ.Ο. περισυλλογής λαθρομεταναστών!
Από το «PRESS-GR»Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκαςhttp://nikosklitsikas.gr/»Έτσι θα κάνουμε το ναυτικό αποκλεισμό στα πλοία των Μ.Κ.Ο. που μεταφέρουν λαθρομετανάστες»… επισημαίνουν οι ακτιβιστές της οργάνωσης «Γενιά της Ταυτότητας» (Generazione Identitaria) ξεκινώντας τη συλλογή χρηματοδότησης αγοράς πλοίων που θα αποτρέπουν τη διακίνηση «μεταναστών και προσφύγων» προς την Ιταλία.Αυτή η απόφαση έρχεται μετά το επεισόδιο στην Κατάνια της Σικελίας, όπου οι ακτιβιστές εμπόδισαν με μικρά πλοιάρια τον απόπλου του υπερσύγχρονου πλοίου της φιλανθρωπίας «Aquarius» προς τη Λιβύη, της γνωστής ΜΚΟ «Γιατροί χωρίς Σύνορα», θυγατρικής των αμερικάνικων Υπηρεσιών, που εμπλέκεται στην κερδοφόρα επιχείρηση «μετανάστες-πρόσφυγες» και το είχαμε επισημάνει την περασμένη εβδομάδα στο «PRESS-GR».Η οργάνωση «Γενιά της Ταυτότητας» διακηρύσσει με αποφασιστικότητα: «Θα υπερασπιστούμε τη γη μας»!Η Μ.Κ.Ο. Sos Mediterranée(ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS) αμέσως μετά την παρεμπόδιση αρνήθηκε το ρόλο διακινητή λαθρομεταναστών και…υπεραμύνθηκε του διεθνούς και ναυτικού δικαίου περί διάσωσης ναυαγών. Βέβαια στη γείτονα χώρα έχει ανοίξει στα σοβαρά το θέμα της στενής συνεργασίας των ΜΚΟ με τους δουλέμπορους και τη μαφία κι αναμένονται οι εξελίξεις: Στην Ιταλία συλλήψεις «φιλάνθρωπων-αντιρατσιστών», ΜΚΟ-Μαφίας για τους λαθρομετανάστες!Λίγες ημέρες αργότερα η  Μ.Κ.Ο. Sos Mediterranée που προσδιορίζεται στο χώρο των «επαγγελματιών αντιρατσιστών» με ιδιότητα του προσωπικού τους τον «εθελοντισμό», αλλά αδρά αμειβομένων γνωστών ΜΚΟ «radical chic», πέρασε στην αντεπίθεση για την παρεμπόδιση του «φιλανθρωπικού» τους «λειτουργήματος» περισυλλογής «μεταναστών» από την οργάνωση «Γενιά της Ταυτότητας» με τους εξής χαρακτηρίσμους: «Τέσσερεις διαμαρτυρόμενοι, μέλη ξενοφοβικών κινημάτων».Η κερδοφόρα επιχείρηση εκμετάλλευσης των θυμάτων του ιμπεριαλισμού με δήθεν «φιλανθρωπικό» προσωπείο, τόσο στην Ιταλία όσο και στην Ελλάδα κατόρθωσε να εκμαυλίσει και να ενσωματώσει τον πολιτικό χώρο της «δικαιωματικής αριστεράς», τους radical chic της «κοινωνίας των πολιτών του Σόρος και συχνά πυκνά αντιμετωπίσει με χυδαίες μεθόδους όσους αντιστέκονται και προσδίδοντας χαρακτηρισμούς «ξενοφοβίας, ρατσισμού, ακροδεξιάς…» ας δούμε ποιο είναι αυτό το νέο κίνημα που αναπτύσσεται στην Ιταλία και «χαλάει τη σούπα» της κερδοφόρας «φιλανθρωπίας», τη διακίνηση δούλων για λογαριασμό του υπέρ-εθνικού κεφαλαίου.Η οργάνωση «Γενιά της Ταυτότητας» (Generazione Identitaria – GID) είναι ένα κυρίως νεολαιίστικο κίνημα που εμπνέεται από την «αγάπη προς τον τόπο τους», όπως τονίζουν κι επισημαίνουν πως δεν σχετίζονται με κομματικούς μηχανισμούς. Πιστεύουν το τρίπτυχο «Γη, έθνος, παραδόσεις».Αναδύθηκε στα τέλη του 2012, με ιδρυτές πέντε Ιταλούς νεολαίους που μπροστά στην οικονομική κρίση της σημερινής «μεγάλης δημοκρατικής ευρωπαϊκής οικογένειες» αρνήθηκαν να φύγουν μετανάστες στα σκλαβοπάζαρα των «αναπτυγμένων» χωρών, αρνήθηκαν να εγκαταλείψουν τα χωριά τους και τις πόλεις τους κι αποφασισμένοι να δώσουν το δικό τους ακτιβίστικο αγώνα για τους συμπολίτες τους, τον πολιτισμό και τις παραδόσεις τους, το περιβάλλον και την πολιτική κυριαρχία του λαού. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι προσομοιάζουν με την ελληνική νεολαία στα τέλη του ’70, αρχές του’80, μ’ εκείνο το εμπνευσμένο άνεμο πολιτισμού και παραδόσεων που διαπέρασε ολόκληρη την Ελλάδα.Όταν την περασμένη Παρασκευή προχώρησαν στην παρεμπόδιση αναχώρησης του πλοίου των Μ.Κ.Ο. «Aquarius», που δεν κάνει άλλη δουλειά από το να προσεγγίζει στην κυριολεξία τις ακτές της Λιβύης για να παραλάβει το εμπόρευμα, το φρέσκο κρέας για τις κρεατομηχανέςτης «πολιτισμένης» δύσης επισήμαναν: «Κάθε εβδομάδα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό, πλοία φορτωμένα με λαθρομετανάστες προσεγγίζουν την Ευρώπη. Πρόκειται για μια πραγματική εισβολή από κατακτητές, που υποστηρίζονται και τους συνδράμουν οι οπαδοί των ανοικτών συνόρων… Θέλουμε να αποκαλύψουμε αυτούς που συνεργάζονται με τους δουλέμπορους με πρόσχημα πως διασώζουν εξαθλιωμένους…».Δίνουν το δικό τους αγώνα υπέρ των λαών που τους εξαναγκάζουν στη φυγή οι «ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι… ο καπιταλισμός με την κερδοσκοπία» και επισημαίνουν:  «Όχι άλλες αποβιβάσεις… ποτέ πια νεκροί μετανάστες στη θάλασσαΜε το σημερινό πολιτικό-κοινωνικό κλίμα που προώθησε και θα μπορούσαμε να πούμε θεσμοθέτησε η παγκοσμιοποίηση, τα παραπάνω θα τα χαρακτηρίσεις «ρατσιστικά». Κι αν προσθέσεις πως στα ινδάλματά τους περιλαμβάνονται οι κλασικοί της αρχαίας Ελλάδας μαζί με τον βασιλιά της Σπάρτης Λεωνίδα -ίσως από τον Λεωνίδα εμπνεύστηκαν και το σύμβολό τους-, ο Κάρολος Μαρτέλο, για τον οποίο τραγούδησε ο μεγάλος Ιταλός τραγουδοποιός στρατευμένος στην αριστερά Fabrizio de André (Carlo Martello), αλλά κι ο Πολωνός βασιλιάςΓιαν Γ΄ Σομπιέσκι που το 1683 έσπασε την πολιορκία της Βιέννης από τους Τούρκους και διέσωσε την Ευρώπη από την οθωμανική αυτοκρατορία.Απέναντι στο νέο αφήγημα της παγκοσμιοποίησης, τη θεοποίηση της Ε.Ε. και του ευρώ, την εφεύρεση του «Ευρωπαϊκού Πατριωτισμού» που έχει συνεπάρει τον Μακρόν στη Γαλλία, την ιταλική αριστερά του «Δημοκρατικού Κόμματος» (πρώην Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας) και ουσιαστικά ενοποίησε την ευρωπαϊκή δεξιά με την ευρωπαϊκή «μεταρρυθμιστική αριστερά», η «Γενιά της Ταυτότητας» απαντάει με σαφήνεια: «Η δική μας Ευρώπη δεν έχει καμία σχέση με τη δική σας Ένωση».Ποιοι είναι οι εχθροί της «Γενιάς της Ταυτότητας»;Όλοι όσοι υποστηρίζουν τη μαζική μετανάστευση, την ενσωμάτωση των μεταναστών… η Καθολική Εκκλησία, τα θεσμικά συνδικάτα, οι επαγγελματίες αντιφασίστες, η δεξιά κι η ακροδεξιά…Θεωρούν πως «το προσφυγικό είναι η πιο μεγάλη οικονομική επιχείρηση εναντίον των λαών της Ευρώπης… η ενσωμάτωση είναι η απάτη της πολιτισμικότητας και ευνοεί την παγκοσμιοποίηση και τον νεοφιλελευθερισμό… Η Γηραιά ήπειρος είναι το κοινό μας σπίτι, όμως με περηφάνια διατηρούμε την ταυτότητά μας σε επίπεδο επαρχίας, νομού, περιφέρειας και έθνους… Είμαστε πατριώτες κι όχι εθνικιστές…».Η οργάνωση «Γενιά της Ταυτότητας» δεν είναι πλέον μια ιταλική υπόθεση, αλλά λαμβάνει πανευρωπαϊκή διάσταση. Έχουν δημιουργηθεί αντίστοιχες εθνικές οργανώσεις στη Γερμανία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, την Τσεχία και τη Σλοβενία με κοινά χαρακτηριστικά που συνοψίζουν ως εξής: «Δημοκράτες, πατριώτες, εκτός κομμάτων και Ευρωπαίοι. Ποτέ ρατσιστές κι εναντίον του ρατσισμού. Γενιά με ταυτότητα σημαίνει να δίνεις αξία στον εθνικό πολιτισμό σου, να αγωνίζεσαι για τη διατήρηση του πολιτισμού σου…».Η δράση αυτών των νεολαίων στους μικρούς Δήμους, αλλά και στις μεγάλες πόλεις… οι δράσεις τους για το περιβάλλον, τη διατήρηση παραδοσιακών γεωργικών προϊόντων και καλλιεργειών, τοπικές παραδόσεις (λαογραφικά μουσεία, παραδοσιακή κουζίνα και διατροφή π.χ.) τους κάνει αγαπητούς από τους πολίτες… Ένα κίνημα «αδέσποτο» που αρχίζει να τρομάζει το θεσμικό πολιτικό στερέωμα δεξιάς, ακροδεξιάς και «εκσυγχρονισμένης αριστεράς»…Η νέα τους δράση προκαλεί το «σύστημα».Στοχεύουν στη συγκέντρωση του ποσού των 50.000 ευρώ που διαδικτυακά λαμβάνεις πληροφορίες για την ενίσχυσή τους:  «Θες να προστατεύσουμε την Ευρώπη;» («Vuoi che proteggiamo l’Europa? – Defend Europe» HELP US TO SAVE EUROPE! HELP US TO SAVE LIFES!). Μέχρι σήμερα, μόνον μέσα σε μία εβδομάδα, έχουν συγκεντρώσει το ποσό των38.000 ευρώ…Σε τι χρησιμεύει αυτή η καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης με τις πιο διαφανείς διαδικασίες, που θα χρησιμοποιηθούν τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν;»Θέλουμε να προσλάβουμε ναυτικούς ώστε να αρματώσουμε ένα πλοίο και να σαλπάρουμε εναντίον των εχθρών μας. Θα είναι ο «πατριωτικός στόλος» που θα παρεμποδίζει τις επιχειρήσεις των «ανθρωπιστικών» οργανώσεων στις ακτές της Λιβύης. Ο στρατός των μεταναστών χρηματοδοτείται με αμύθητα ποσά κυβερνήσεων και «δωρητών». Εμείς αναζητούμε μόνον τα έξοδα μας…».Αυτό το κίνημα που δεν διατίθεται να παραδώσει την ταυτότητα του σε υπερεθνικές και παγκόσμιες κυβερνήσεις, είναι απολιτικό και ξενοφοβικό;Ας δούμε τις επίσημες θέσεις της «Γενιάς της Ταυτότητας» για τη Συριακή «κρίση». Την επίθεση που δέχεται η Συρία…»Εναντίον του ιμπεριαλισμού κι υποστήριξη της Αραβικής Δημοκρατίας της ΣυρίαςΤο να είσαι για την Ταυτότητα απαιτεί υποχρεωτικά την υποστήριξη όλων των Λαών της γης που απειλούνται και καταπιέζονται από τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό. Η ‘Γενιά της Ταυτότητας’ συνδέει την γέννησή του στην αναγνώριση του ότι όλοι οι Λαοί έχουν αυτονόητο φυσικό δικαίωμα, της εξουσίας και του καθήκοντος στην αυτοδιάθεση και κυριαρχία και οδηγούν την ύπαρξή τους στον αμοιβαίο σεβασμό…»Σήμερα στην Ευρώπη το υπέρ-εθνικό κεφάλαιο έχει εξαγοράσει ολόκληρο το παραδοσιακό πολιτικό σύστημα (αριστερά και δεξιά), ως αναγκαιότητα υποδούλωσης των λαών και βρίσκει αντιπάλους σε κινήματα που τους προσάπτει την ετικέτα της «ξενοφοβίας», του «ρατσισμού» και συχνά της «ακροδεξιάς» πολιτικής. Η πατρίδα, το έθνος, ο πολιτισμός κι οι παραδόσεις έχουν «ποινικοποιηθεί» και με πρόσχημα τα «δικαιώματα» και τον «αυτοπροσδιορισμό» προσπαθούν να ανατρέψουν και την ιστορία, αλλά και τους κλασικούς του μαρξισμού, που έχουν εξοστρακίσει τα μορμολύκεια της αριστεράς, η ιμπεριαλιστική «αριστερά». Χαρακτηριστικές οιεπισημάνσεις του Θύμιου Παπανικολάου -περιοδικό «Ρεσάλτο» που επαναφέρουμε- δεν επιδέχονται ερμηνείες:- Οι «εισβολές» αλλοδαπών είναι «διαιώνιση της δουλείας»…- Καρλ Μαρξ: ΜΙΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ Κι από το φιλόξενο «PRESS-GR» είχαμε επισημάνει το θέμα πριν αρκετό χρόνο: Oι κλασικοί του Mαρξισμού, εκτός από «ομοφοβικoί» ήταν και «ρατσιστές-ξενόφοβοι»…Πρέπει επίσης να επισημάνουμε πως η οικονομική δικτατορία του χρηματοπιστωτικού συστήματος δεν είναι τυχαίο πως συντονίζει την πολιτική της εξαθλίωσης των λαών με το αφήγημα της «φιλανθρωπίας» απέναντι στους λαθρομετανάστες, την υποδοχή κι «ενσωμάτωση» τους.Δεν είναι τυχαίο πως και στην Ελλάδα, όπως στις άλλες χώρες του Νότου, στο στόχαστρο είναι η ιδιοκτησία. Το σπίτι του Έλληνα πολίτη, το χωράφι, η περιουσία που με αίμα και ιδρώτα του άφησαν γονείς. Μας θέλουν κι εμάς «μετανάστες-πρόσφυγες», δηλαδή αντικείμενο εμπορίου που μπορεί να μετακινείται με ευκολία ως εμπόρευμα όπου το έχει ανάγκη ο καπιταλισμός. Όταν σου πάρουν το σπίτι, το χωράφι, την περιουσία… Όταν με «θεσμικές» αποφάσεις κατοχικών κοινοβουλίων σου επιβάλλουν «μεταρρυθμιστικές» καινοτομίες, με «προοδευτικό» μανδύα (γάμοι γκέι, λεσβιών, διαπαιδαγώγηση μαθητών στις λεγόμενες έμφυλες καταστάσεις κ.α.π.)… Όταν σου κλέβουν την ψυχή σου, τις παραδόσεις και τον πολιτισμό σου… Μπορείς πιο εύκολα να μετατραπείς σε «εμπόρευμα» αφού τίποτα δεν θα σε κρατάει, δεν θα σε «δένει» με τον τόπο σου, το χωριό σου, την πόλη σου, την πατρίδα σου.Στην Ελλάδα και την Ιταλία, αλλά και σε ολόκληρη την Ε.Ε. μιλούν για ενσωμάτωση των λαθρομεταναστών, που ισχυρίζονται πως θα επιλύσουν και το δημογραφικό πρόβλημα. Για τους 500.000 νέους επιστήμονες που εγκατέλειψαν την πατρίδα μας δεν μιλούν, αλλά έχουν λύση: θα τους αντικαταστήσουν «μετανάστες» κι αυτοί θύματα της δουλείας και των κερδών του καπιταλισμού. Μιλούν για δημογραφικό πρόβλημα και περικόπτουν κοινωνικά επιδόματα τέκνων, ενώ ταυτόχρονα σου πουλάνε επικοινωνιακά και μάλιστα με αριστερό περιτύλιγμα, ως κοινωνική πολιτική τη θεσμοθέτηση της φτωχοποίησης. Όχι μόνον στους λαθρομετανάστες, αλλά και στα παιδιά μας στα σχολεία θα προσφέρουν φαγητό κι αυτό χωρίς ντροπή το βαπτίζουν «αριστερή» πολιτική κι «αλληλεγγύη».Σ’ όλα αυτά το απρόβλεπτο, το μη ελεγχόμενο από κομματικούς μηχανισμούς είναι μπροστά μας κι είναι το μοναδικό που μελετούν και τρέμουν οι εξουσιαστές. Γιατί η πρώτη σπίθα θα ανάψει φωτιές που δύσκολα θα μπορέσουν να σβήσουν…Ακολουθεί το βίντεο παρεμπόδισης απόπλου του πλοίου των Μ.Κ.Ο. από το λιμάνι της Κατάνιας:στις Κυριακή, Μαΐου 21, 2017Κοινή χρήση 
1 σχόλιο:
Dimitris D22 Μαΐου, 2017 14:31Υπάρχουν και άλλοι λόγοι που θέλουν αμόρφωτους νέους λαθρομετανάστες:1. Είναι ιδανικοί για εμπόριο οργάνων, αν «χαθεί» κάποιος λαθρομετανάστης ποιος θα τον αναζητήσει;2. Οι Ευρωπαίοι θέλουν νέα, ωραία και φτηνά αγοράκια για να ικανοποιήσουν τις σεξουαλικές ορέξεις τους3. Μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες στο εμπόριο ναρκωτικών, που θέλουν νέους άγνωστους στην αστυνομία διακινητες ναρκωτικώνΣτην ουσία οι Ευρωπαίοι θα τους χρησιμοποιήσουν, μετά θα τους ξεφορτωθούν με κάποια δικαιολογία και θα φέρουν άλλους.Οπότε το ερώτημα είναι τι κάνουν οι ΜΚΟ για να μην είναι συνεργάτες στα παραπάνω εγκλήματα;Απάντηση
Σύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτηση
Δημιουργία Συνδέσμου‹›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.

Όταν ακούει κανείς σήμερα από τα προπαγανδιστικά κέντρα των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων και τους απολογητές και λακέδες της παγκοσμιοποίησης να αναθεματίζουν ψυχωτικά τη φασιστική και εθνικιστική απειλή, το πρώτο που πρέπει να σκεφτεί είναι ότι κάτι δεν πάει καλά. Ένας πολιτικά νοήμων γελάει με αυτές τις θρηνωδίες των πολιτικών απατεώνων. Ωστόσο δεν πρέπει να μένουμε στο γέλιο. Γιατί μέσα από αυτές τις θρηνωδίες και τους αφορισμούς της φασιστικής απειλής υποκρύπτεται η δολιότητα των υπερεθνικών καθεστωτικών δυνάμεων, η απόπειρα να επικαλυφτεί ο δικός τους φασισμός, ο φασισμός της Νέας Τάξης. Όλη αυτή η «σπαρακτική» και συχνά ψυχωτική εκστρατεία κατά του φασιστικού και εθνικιστικού κινδύνου αποσκοπεί στον εγκλωβισμό της Αριστεράς. Ξύνει τα αντιφασιστικά και αντιεθνικιστικά σύνδρομα των αγωνιστών της αριστεράς για να τους τυφλώσει και να τους υποτάξει πιο εύκολα στις βουλές του ολοκληρωτισμού των πολυεθνικών. Γι’ αυτό ένας αριστερός, που δεν θέλει να νανουρίζεται με επαναστατικά στερεότυπα του παρελθόντος, πρέπει, πατώντας πάνω στην υλιστική διαλεκτική μέθοδο, να αναλύσει το ζήτημα του φασισμού στην εποχή της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης.Ας σχηματοποιήσουμε τη μαρξιστική ανάλυση του φασισμού, στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών. Ο Φασισμός αντιπροσωπεύει το όργανο της μονοπωλιακής κεφαλαιοκρατικής κυριαρχίας. Το μονοπωλιακό κεφάλαιο με πρωτοπόρο το χρηματιστηριακό κατέφευγε, στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών σε δύο διαφορετικά όργανα κυριαρχίας: Στο κοινοβουλευτικό καθεστώς και στο φασιστικό καθεστώς. Σχηματικά: Η δικτατορία του κεφαλαίου, ανάλογα με τις ιστορικές συνθήκες, χρησιμοποιούσε είτε τον κοινοβουλευτισμό, είτε το φασισμό. Δηλαδή ο φασισμός ήταν το όργανο κυριαρχίας του μεγάλου κεφαλαίου. Η οικονομική βάση του φασισμού ήταν τα κατεστραμμένα και εξαθλιωμένα μικροαστικά στρώματα. Η μεσαία, όμως τάξη, ποτέ από μόνη της δεν μπορεί να κυβερνήσει. Ποτέ δηλαδή από μόνη της δεν μπορεί να υψωθεί σε εξουσία (αυτά είναι αλφαβητικά σε ένα μαρξιστή). Είναι η κεφαλαιοκρατία που κινητοποιεί την απελπισία και τη λύσσα των κατεστραμμένων μικροαστών. Απελπισία και λύσσα που το ίδιο το μεγάλο κεφάλαιο σπρώχνει τα λαϊκά στρώματα. Ο φασισμός, συνεπώς, είναι η ωμή δικτατορία του μεγάλου κεφαλαίου που πατάει πάνω στην καταστροφή, εξαθλίωση και απελπισία των ανίκανων για ανεξάρτητη πολιτική μικροαστών. Ο φασισμός, με πιο απλά λόγια, είναι η στρατιωτικοποίηση, από το μεγάλο κεφάλαιο, της μικροαστικής εξαθλίωσης και λύσσας. Ο φασισμός όμως δεν είναι μόνο μια ιδιαίτερη μορφή ταξικής απολυταρχίας του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, αλλά και κάτι άλλο εξίσου σημαντικό: Ο φασισμός μπορεί να υπάρξει και να αντέξει μόνο σε ισχυρούς εθνικούς ιμπεριαλισμούς. Μόνο ισχυρά εθνικά μονοπωλιακά κεφάλαια που ασφυκτιούν και θέλουν να ανοίξουν δρόμους σε σύγκρουση με άλλους εθνικούς ιμπεριαλισμούς καταφεύγουν (και αντέχουν) στη στρατιωτικοποίηση της οικονομίας και της κοινωνίας. Σήμερα τέτοιες συνθήκες δεν υπάρχουν ούτε στις ισχυρές καπιταλιστικές χώρες της Ευρώπης, πόσο μάλλον στην Ελλάδα. Εδώ δεν υπήρξαν ποτέ. Γι αυτό και τα δικτατορικά καθεστώτα στην Ελλάδα δεν είχαν τα στοιχεία του φασισμού (αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση). Σήμερα μόνο οι πολυεθνικές θέλουν να επιβάλουν την ιδιαίτερη αυτή μορφή ταξικής απολυταρχίας.Η Νέα Τάξη προωθεί, κόντρα στο σύνολο της ανθρωπότητας, τον πλανητικό ολοκληρωτισμό και τη στρατιωτικοποίηση του κόσμου με τις νέες ιδεολογίες του αντιεθνικισμού, του αντιρατσισμού κλπ. Σήμερα οι υλικοί και πολιτικοί όροι του φασισμού των εθνικών ιμπεριαλισμών δεν ισχύουν για κάθε μια ξεχωριστή χώρα, δηλαδή σε εθνικό πλαίσιο. Δεν υπάρχει εθνικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, συνακόλουθα δεν υπάρχει εθνική πολιτική έκφραση αυτού του κεφαλαίου που θα οργανώσει την κινητοποιημένη μικροαστική απελπισία. Συνεπώς δεν υπάρχει η κυρίαρχη υλική βάση και η πολιτική δύναμη σε εθνικό επίπεδο για φασισμό. Βεβαίως υπάρχει η κοινωνική βάση: Οι μικροαστοί. Όμως αυτοί από μόνοι τους δεν μπορούν να υψωθούν σε ανεξάρτητη ηγετική πολιτική δύναμη. Ο ρόλος τους είναι να ακολουθούν τις κυρίαρχες τάξεις της κοινωνίας. Η απελπισία αυτών των στρωμάτων δεν μπορεί να υψωθεί σε φασισμό. Αν αυτή την αντίδραση, την απελπισία και την οργή αυτών των στρωμάτων (που τα προκαλεί η παγκοσμιοποίηση) δεν την αξιοποιήσει και πολιτικοποιήσει η αριστερά, αυτή θα ξεθυμαίνει, θα καναλιζάρεται και θα χρησιμοποιείται από το υπερεθνικό κεφάλαιο για την επικάλυψη και προώθηση του πλανητικού φασισμού. Οι αντιεθνικιστικές και αντιρατσιστικές ιδεολογίες των πολυεθνικών προς αυτή την κατεύθυνση λανσάρονται. Ο σύγχρονος φασισμός του υπερεθνικού κεφαλαίου καλύπτει το πρόσωπό του με τη μάσκα του «αντιφασισμού», των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», των ηθικών «προοδευτικών» αφαιρέσεων και των «αριστερών» ήχων…Διαβάστε και εδώ: http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=10583

ΠΡΕΖΑ TV ©
Η «ΕΛΠΙΔΑ» ΕΓΙΝΕ ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ | ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ e-mail: prezatv@hotmail.com
Δευτέρα, Μαΐου 15, 2017
Η αιματηρή «ειρήνη» του αμερικανικού μεσιανισμού
Ο «μεταψυχροπολεμικός» κόσμος μακράν δεν είναι λιγότερο βίαιος και αιματηρός από την «ψυχροπολεμική» περίοδο που ακολούθησε τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, παρά και ενάντια στα περί του αντιθέτου στοιχεία διαφόρων στατιστικών.Ο αυτοπροσδιορισμός των ΗΠΑ ως του παγκόσμιου «ειρηνοποιού»  υπονομεύεται από την πραγματικότητα, η οποία τυγχάνει να είναι και μετρήσιμη. Παραμένει, όμως, ισχυρός και αποτελεί το βασικό συστατικό του ιδιότυπου «μεσσιανισμού» αυτού του παγκόσμιου «χωροφύλακα», σε μια περίοδο κατά την οποία, η ειρήνη και η σταθερότητα στον πλανήτη, το τελευταίο που χρειάζονται είναι τέτοιου είδους αυτοπροσδιορισμοί.Αναζητώντας τις «πηγές» αυτού του διαχρονικού δόγματος, ο John Dower, στο βιβλίο του «Ο βίαιος αμερικανικός αιώνας: Πόλεμος και Τρόμος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο» (το πρώτο κεφάλαιο του οποίου δημοσιεύει η «Le Monde diplomatique») φτάνει στις 17 Φεβρουαρίου του 1941, σχεδόν 10 μήνες πριν από την επίθεση της Ιαπωνίας στο «Περλ Χάρμπορ», όταν το περιοδικό «Life» δημοσίευσε ένα μακροσκελές άρθρο του εκδότη του, Henry Luce, με τίτλο «Ο Αμερικανικός Αιώνας».Ουσιαστικά, αυτός ο γιος των πρεσβυτεριανών ιεραποστόλων, που γεννήθηκες στην Κίνα το 1898 και μεγάλωσε εκεί μέχρι την ηλικία των 15 ετών, με το άρθρο αυτό μετέφερε τη βεβαιότητα του θρησκευτικού δόγματος στη βεβαιότητα μιας εθνικιστικής αποστολής που διατυπώθηκε στο όνομα του διεθνισμού. Πλέον, μπορούμε να πούμε με αρκετή ασφάλεια, ότι εκείνο το άρθρο είναι το «μανιφέστο» της αμερικανικής ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας μέχρι σήμερα.Ο Luce μπορεί να αναγνώριζε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσαν να αστυνομεύσουν ολόκληρο τον κόσμο ή να επιχειρήσουν να επιβάλουν «δημοκρατικούς θεσμούς» σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, ωστόσο έγραφε ότι ο 20ός αιώνα «πρέπει να είναι σε σημαντικό βαθμό Αμερικανικός αιώνας». Το άρθρο καλεί όλους τους Αμερικανούς »να αποδεχθούμε ολόψυχα το καθήκον και την ευκαιρία μας ως το ισχυρότερο και ζωτικότερο έθνος στον κόσμο και ως εκ τούτου να ασκήσουμε στον κόσμο τον πλήρη αντίκτυπο της επιρροής μας, για τους σκοπούς που θεωρούμε σκόπιμους και με τα μέτρα που θεωρούμε κατάλληλα».Η επίθεση της Ιαπωνίας στο Περλ Χάρμπορ προώθησε τις Ηνωμένες Πολιτείες στη διεθνή σκηνή. Ο Luce πίστευε ότι προοριζόταν να κυριαρχήσει και το «cri de coeur» (το επιχείρημα του επείγοντος έντονου αιτήματος για βοήθεια από κάποιον που βρίσκεται σε πολύ κακή κατάσταση) έγινε βασικό στοιχείο της πατριωτικής ρητορικής του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και μετά από αυτόνΤο άρθρο του Luce ξεχώρισε σχεδόν κάθε υποτιθέμενο ιδεώδες, το οποίο θα αποτελούσε βασικό στοιχείο της ψυχροπολεμικής προπαγάνδας: Ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα ευκαιριών, αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία, συνεργασία, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία, όλα αυτά μαζί ενταγμένα σε ένα όραμα οικονομικής αφθονίας εμπνευσμένο από «τα θαυμάσια βιομηχανικά προϊόντα μας και τις τεχνικές μας δεξιότητες». Όλο αυτό το ιδεολόγημα εκφράζεται περιεκτικά με την φράση «αμερικανική ιδιαιτερότητα», ιδιαίτερα δημοφιλής στο Πεντάγωνο και τον Λευκό Οίκο.Η άλλη, σκληρότερη πλευρά της προφανούς «μοίρας» της Αμερικής ήταν, βέβαια, η δύναμη. Η εξουσία. Διαθέτοντας απόλυτη και ατελείωτη υπεροχή στην ανάπτυξη του πιο εξελιγμένου και καταστροφικού οπλοστασίου στον κόσμο. Ο Luce δεν στάθηκε σε αυτήν την διάσταση του «διεθνισμού» στο άρθρο του, αλλά όταν ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος κερδήθηκε έγινε ένθερμος «απόστολός» της. Ενας σθεναρός υποστηρικτής της «απελευθέρωσης» της Κίνας από τους νέους κομμουνιστές ηγέτες, της επέμβασης στο Βιετνάμ, την μετατροπή των περιφερειακών συγκρούσεων τόσο στο Βιετνάμ όσο και στην Κορέα σε «ευκαιρίες» για ευρύτερο, «ενάρετο» πόλεμο εναντίον της Κίνα και την ισοπέδωση του «σιδεένιου παραπετάσματος» με τακτικά πυρηνικά όπλα. Ο βιογράφος του, Αλάν Μπρίνγκλεϊ, γράφει ότι σε ένα σημείο ο Luce ενστερνίστηκε ενθουσιωδώς την δυνατότητα να μετατρέψει την Ρωσία σε σκόνη με 500 ή 1.000 βόμβες. Ενα τρομακτικό σενάριο, το οποίο όμως είχε σχεδιαστεί με απίστευτες λεπτομέρειες τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, πριν τον θάνατο του Luce το 1967.Ο Dower λέει ότι η φράση «αμερικανικός αιώνας» είναι υπερβολική, ένα σύνθημα που δεν είναι τίποτε περισσότερο από μύθος, φαντασία, ψευδαίσθηση. Η στρατιωτική νίκη με οποιαδήποτε παραδοσιακή έννοια ήταν σε μεγάλο βαθμό χίμαιρα μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αποκαλούμενη «Pax Americana» ήταν γεμάτη από συγκρούσεις, καταπιέσεις και προδοσίες της «κατήχησης» των αμερικανικών αξιών. Ταυτόχρονα, η μεταγενέστερη ηγεμονία των ΗΠΑ προφανώς δεν επεκτάθηκε ποτέ σε περισσότερα από ένα μέρος. Πολλά από αυτά που έλαβαν χώρα στον κόσμο, ήταν πέρα από τον έλεγχο της Αμερικής.Ωστόσο, η φράση του Luce εξακολουθεί να υφίσταται. Ο κόσμος του 21ού αιώνα μπορεί να είναι χαοτικός, με τη βία να πηγάζει από αμέτρητες πηγές και αιτίες, αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν η «μόνη υπερδύναμη» του πλανήτη. Ο μύθος της «ιδιαιτερότητας» εξακολουθεί να κρατά «αιχμάλωτους» τους περισσότερους. Η ηγεμονία των ΗΠΑ, όσο φθαρμένη κι αν είναι, εξακολουθεί να θεωρείται δεδομένη σε κυβερνητικούς κύκλους και όχι μόνο στην Ουάσιγκτον. Και στο Πεντάγωνο εξακολουθούν να ορίζουν με έμφαση την αποστολή τους ως «κυριαρχία πλήρους φάσματος» παγκοσμίως.Η δέσμευση της Ουάσιγκτον να εκσυγχρονίσει το πυρηνικό της οπλοστάσιο και όχι να στραφεί στην επίτευξη της απόλυτης κατάργησης των πυρηνικών όπλων έχει αποδειχθεί ασταθής. Έτσι έχει επικρατήσει η σχεδόν «θρησκευτική» αφοσίωση της χώρας να πρωτοστατήσει στην ανάπτυξη ολοένα πιο «έξυπνων» και περίπλοκων συμβατικών όπλων μαζικής καταστροφής.Το 2013, ο επικεφαλής της κοινής επιτροπής των αρχηγών των στρατιωτικών επιτελείων δήλωσε σε μια επιτροπή της Γερουσίας ότι ο κόσμος είναι «πιο επικίνδυνος από ποτέ». Οι στατιστικολόγοι, ωστόσο, διηγούνται μια διαφορετική ιστορία: Οτι οι πόλεμοι και οι θανατηφόρες συγκρούσεις μειώνονται σταθερά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.Έτσι, ο ψυχολόγος του Χάρβαρντ, Στίβεν Πίνκερ, υιοθετεί στο βιβλίο του όρους όπως «η μακρά ειρήνη» για τις μεταπολεμικές δεκαετίες μέχρι και το 1991 και «η νέα ειρήνη» για την μεταψυχροπολεμική περίοδο μέχρι σήμερα. Τόσο το συγκεκριμένο βιβλίο, όσο και άρθρα, συνεντεύξεις και πλήθος άλλες δημοσιεύσεις μεταδίδουν το «μήνυμα» των στατιστικών στοιχείων: «Σήμερα ζούμε στην πιο ειρηνική εποχή σε όλη την ύπαρξη του είδους μας».Ωστόσο, αυτή η επονομαζόμενη «μεταπολεμική ειρήνη» ήταν, και εξακολουθεί να είναι, κορεσμένη με αίμα. Είναι λογικό να υποστηριχθεί ότι οι συνολικοί θάνατοι που σχετίζονται με πόλεμο κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του Ψυχρού Πολέμου ήταν λιγότεροι από τον εξαετή Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (1939-1945) και σίγουρα πολύ λιγότεροι από τις συνολικές απώλειες και στους δύο παγκόσμιους πολέμους του 20ού αιώνα.Οι πέντε πιο καταστροφικές εμφύλιες ή διακρατικές συγκρούσεις των μεταπολεμικών δεκαετιών – στην Κίνα, την Κορέα, το Βιετνάμ, το Αφγανιστάν και μεταξύ Ιράν και Ιράκ – έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Το ίδιο συνέβη και με την πλειοψηφία των εσκεμμένων μαζικών θανάτων, πολιτικών αιματηρών πογκρόμ και γενοκτονιών (Γιουγκοσλαβία, Σουδάν, Νιγηρία, Ινδονησία, Μοζαμβίκη, Καμπότζη κ.ά). Το τέλος του ψυχρού πολέμου σίγουρα δεν σηματοδότησε και το τέλος τέτοιων θηριωδιών, όπως μαρτυρά η Ρουάντα, το Κογκό και η Συρία.Κι όμως, ο Ψυχρός Πόλεμος «γιορτάζεται» ως ο λιγότερο βίαιος από τις παγκόσμιες συγκρούσεις που προηγήθηκαν, ενώ οι δεκαετίες που ακολούθησαν ως στατιστικά λιγότερο βίαιες από τον Ψυχρό Πόλεμο. Πού βασίζεται αυτό; Η απάντηση έγκειται σε μεγάλο βαθμό στις μεγάλες δυνάμεις. Οι μεγάλοι ανταγωνιστές του Ψυχρού Πολέμου, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σοβιετική Ένωση, γεμάτοι πυρηνικά οπλοστάσια, ποτέ δεν τα χρησιμοποίησαν μεταξύ τους. Δεν υπήρξε Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, ούτε υπάρχει πιθανότητα για κάτι τέτοιο.Η εν λόγω αξιοσημείωτη ποσοτικοποίηση προκαλεί εφησυχαστικές μορφές αυτοπεποίθησης διαπιστώνει με θλίψη ο συγγραφέας. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου το συναίσθημα του Ψυχρού Πολέμου εξακολουθεί να είναι ισχυρό, η σχετική πτώση της παγκόσμιας βίας μετά το 1945 αποδίδεται συνήθως στη «σοφία», την «αρετή» και την ισχύ της αμερικανικής «διατήρησης της ειρήνης». Σε όλα αυτά προστίθεται και η πυρηνική αποτροπή, το δόγμα του Ψυχρού Πολέμου περί της αμοιβαίας σίγουρης καταστροφής που περιγράφηκε νωρίς ως μια «λεπτή ισορροπία τρόμου» και το οποίο επιβίωσε ως μια «φωτισμένη» πολιτική που εμπόδισε καταστροφικές παγκόσμιες συγκρούσεις.‘Ομως, η κατοχύρωση της μακράς μεταπολεμικής εποχής ως εποχής σχετικής «ειρήνης» είναι ανόητη, αν όχι συνειδητά ψευδής, όχι μόνο επειδή αποπροσανατολίζει την προσοχή από τον θάνατο που πραγματικά συνέβη και εξακολουθεί να συμβαίνει. Αλλά και επειδή υποβαθμίζει έως εξαφάνισης το σημαντικό ποσοστό ευθύνης των ΗΠΑ στον να μεγαλώσουν αντί να εμποδίζουν την στρατιωτικοποίηση και το χάος μετά το 1945.Η υποστήριξη των ΗΠΑ σε καταπιεστικά ξένα καθεστώτα, καθώς και οι αποσταθεροποιητικές επιπτώσεις πολλών από τις συγκαλυμμένες υπερπόντιες επεμβάσεις της, η ύπουλη διάσταση της μεταπολεμικής αμερικανικής στρατιωτικοποίησης – δηλαδή η βία που ασκείται στην κοινωνία των πολιτών με τη διοχέτευση των πόρων σε ένα επιθετικό και συνεχώς διευρυνόμενο κράτος εθνικής ασφάλειας – δεν συμφωνούν με τα επιχειρήματα σχετικά με την αριθμητική πτώση της βίας από το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.Εκτός αυτού, η προσπάθεια ποσοτικοποίησης του πολέμου, των συγκρούσεων και των καταστροφών, αποτελεί τρομακτική μεθοδολογική πρόκληση. Η ακριβής ποσοτικοποίηση του θανάτου και της βίας είναι σχεδόν πάντα αδύνατη. Για παράδειγμα, οι εκτιμήσεις για τους συνολικούς θανάτους κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο κυμαίνονται από περίπου 50 εκατομμύρια έως περισσότερα από 80 εκατομμύρια. Μια εξήγηση για αυτό το εύρος των εκτιμήσεων είναι το απόλυτο χάος που προκαλεί μιας τέτοιας κλίμακας ένοπλη σύγκρουση. Μια άλλη εξήγηση είναι το τι επιλέγουν οι ερευνητές να μετρήσουν και πώς το μετράνε. Διότι οι θάνατοι που σχετίζονται με τον πόλεμο έμμεσα και όχι άμεσα ως καταμέτρηση θυμάτων σε μάχες, είναι ακόμη πιο δύσκολο να εκτιμηθούν, αν και – όπως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο – είναι συνήθως μακράν υπερπολλαπλάσιοι των θανάτων στις μάχες.Ετσι, είναι ζήτημα αν λαμβάνονται υπόψη οι θάνατοι από αιτίες που προκαλεί η ένοπλη σύγκρουση. Είναι ζήτημα αν λαμβάνονται υπόψη οι θάνατοι που συνέβησαν πολύ μετά την ολοκλήρωση της ίδιας της σύγκρουσης, π.χ. από την ακτινοβολία μετά την ρίψη των ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ή από την χρήση του Agent Orange* στον πόλεμο του Βιετνάμ.Η προσοχή επίσης αποσπάται από τις ευρύτερες ανθρωπιστικές καταστροφές. Στα μέσα του 2015, για παράδειγμα, το Γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες ανέφερε ότι ο αριθμός των ατόμων που «εκτοπίσθηκαν βίαια σε όλο τον κόσμο ως αποτέλεσμα διώξεων, συγκρούσεων, γενικευμένης βίας ή παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είχε ξεπεράσει τα 60 εκατομμύρια. Το υψηλότερο επίπεδο που καταγράφηκε από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και τα άμεσα επακόλουθά του. Περίπου τα δύο τρίτα αυτών των ανδρών, γυναικών και παιδιών εκτοπίστηκαν στις χώρες τους. Το υπόλοιπο ήταν πρόσφυγες και πάνω από το ήμισυ αυτών των προσφύγων ήταν παιδιά.Το 1996, η εκτίμηση της Βρετανίας ήταν ότι υπήρχαν 37,3 εκατομμύρια άτομα που είχαν εκτοπιστεί βίαια σε όλον τον πλανήτη. Είκοσι χρόνια αργότερα, αυτός ο αριθμός ανήλθε στα 65,3 εκατομμύρια, αυξήθηκε δηλαδή κατά 75% σε σχέση με τις δύο τελευταίες δεκαετίες μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, τις οποίες κάποιοι χαρακτηρίζουν ως «νέα ειρήνη».Άλλες ανθρωπιστικές καταστροφές είναι λιγότερο ορατές απ’ ό,τι οι εκτοπισμένοι πληθυσμοί. Οι σκληρές οικονομικές κυρώσεις που σχετίζονται με τις συγκρούσεις, κυρώσεις οι οποίες καταστρέφουν τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και μπορούν να προκαλέσουν ραγδαία αύξηση της παιδικής θνησιμότητας, συνήθως δεν βρίσκουν θέση στις στατιστικές. Οι αμερικανικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν στο Ιράκ επί 13 χρόνια, από το 1990, σε συνδυασμό με τον πρώτο πόλεμο του Κόλπου αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι «New York Times» έγραφαν τον Ιούλιο του 2003 ότι «τουλάχιστον αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που αναμενόταν εύλογα να ζήσουν, πέθαναν πριν από τα πέμπτα γενέθλιά τους».Επιπλέον, τα στοιχεία μαρτυρούν την ψυχολογική και κοινωνική βία που υφίστανται τόσο οι ένοπλοι όσο και οι άμαχοι. Έχει υποδειχθεί, για παράδειγμα, ότι ένας στους έξι ανθρώπους σε εμπόλεμες περιοχές πάσχει από ψυχική διαταραχή, σε αντίθεση με έναν στους δέκα σε συνθήκες ειρήνης. Μόλις το 1980, επτά χρόνια από την υποχώρηση των ΗΠΑ από το Βιετνάμ, η διαταραχή μετατραυματικού στρες (PTSD) αναγνωρίστηκε επίσημα ως πρόβλημα ψυχικής υγείας.Το 2008, μια μεγάλη έρευνα σε 1,64 εκατομμύρια Αμερικανούς στρατιωτικούς που διεξήχθη στο Αφγανιστάν και το Ιράκ από τον Οκτώβριο του 2001 έως τον Οκτώβριο του 2007 εκτιμά, ότι περίπου 300.000 άτομα υποφέρουν από PTSD ή μείζονα κατάθλιψη και ότι 320.000 άτομα παρουσίασαν πιθανό εγκεφαλικό πρόβλημα. Φυσικά, καθώς οι πόλεμοι συνεχίζονται, οι σχετικοί αριθμοί αυξάνονται. Οι κοινωνικές επιπτώσεις αυτής της τραγικής κατάστασης, επίσης δεν απαριθμούνται στατιστικά.Μη καταγεγραμμένη πλευρά «παράπλευρης» βίας που προκαλεί ο πόλεμος είναι ο κοινωνικός φόβος εξαιτίας της στρατιωτικοποίησης της κοινωνίας στο όνομα της ασφάλειας. Αυτό ισχύει παντού, αλλά ήταν ιδιαίτερα εμφανές στις Ηνωμένες Πολιτείες από τότε που η Ουάσιγκτον ξεκίνησε τον «παγκόσμιο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» σε απάντηση στις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001.Από το 2000 έως το 2014, σύμφωνα με τον ευρέως αναφερόμενο Δείκτη Παγκόσμιας Τρομοκρατίας, έχουν καταγραφεί πάνω από 61.000 περιστατικά τρομοκρατίας που κόστισαν πάνω από 140.000 ζωές. Συμπεριλαμβανομένης της 11ης Σεπτεμβρίου, οι χώρες στη Δύση κατέχουν λιγότερο από το 5% αυτών των περιστατικών και το 3% των θανάτων.Δεν χρειάζεται κάποια ιδιαίτερη έρευνα – αρκεί η προσωπική εμπειρία κάθε πολίτη στην Δύση – για να διαπιστωθεί η δυσανάλογη προβολή αυτών των περιστατικών τρομοκρατίας στις δυτικές χώρες, από τα δυτικά ΜΜΕ, σε αντίθεση με την απλή και υποβαθμισμένη καταγραφή των «συμβάντων» με υπερπολλαπλάσιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές στην Αφρική, την Ασία ή την Μέση Ανατολή.Μια ακόμη λεπτομερώς τεκμηριωμένη καταγραφή από «Το σχέδιο του Σικάγου για την ασφάλεια και την τρομοκρατία», η οποία βασίζεται σε αναφορές των ηλεκτρονικών ΜΜΕ διεθνώς και σε πολλές γλώσσες, δείχνει, ότι από το 2000 έως το 2015 έγιναν 4.787 βομβιστικές επιθέσεις, σε περισσότερες από 40 χώρες, με 47.274 θανάτους.Αυτές οι φρικαλεότητες είναι αναμφισβήτητα τρομακτικές και ανησυχητικές. Παρόλα αυτά, οι αριθμοί είναι συγκριτικά χαμηλοί στο «φόντο» των παλαιότερων συγκρούσεων. Είναι επίσης χαμηλοί σε σύγκριση με τους θανάτους από άλλες αιτίες. Παγκοσμίως, για παράδειγμα, περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι δολοφονούνται κάθε χρόνο. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο κίνδυνος να σκοτωθείς από πτώση αντικειμένων ή κεραυνών είναι τουλάχιστον τόσο μεγάλος όσο η απειλή ισλαμιστών μαχητών.Αυτό όμως περιπλέκει τα πράγματα: Εάν η συνολική επίπτωση της βίας, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας του εικοστού πρώτου αιώνα, είναι σχετικά χαμηλή σε σύγκριση με προηγούμενες παγκόσμιες απειλές και συγκρούσεις, γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες απαντούν με το να στρατιωτικοποιούνται συνεχώς;Ο Dower αναφέρει μερικές πιθανές εξηγήσεις, όπως, για παράδειγμα, η «παράνοια» η οποία «μπορεί να είναι μέρος του αμερικανικού DNA». Ή, ίσως, η αντικομουνιστική υστερία του Ψυχρού Πολέμου έχει μετατραπεί σε έναν παθολογικό φόβο για την τρομοκρατία μετά την 9/11.Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί το ιδιόμορφο ψυχολογικό βάρος της ύπαρξης μιας «υπερδύναμης» και, από τη δεκαετία του ’90, της «μοναδικής υπερδύναμης» του πλανήτη, μια κατάσταση στην οποία η «αξιοπιστία» μετριέται κυρίως με τη μορφή μαζικής στρατιωτικής δύναμης. Ωστόσο, με ελάχιστες εξαιρέσεις (Γρενάδα, Παναμάς, ο σύντομος πόλεμος του Κόλπου το 1991 και τα Βαλκάνια), ο αμερικανικός στρατός δεν έχει δοκιμάσει νίκη από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, από την Κορέα και το Βιετνάμ, μέχρι και τις πρόσφατες και τρέχουσες συγκρούσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή. Αυτό, ωστόσο, δεν είχε κανένα αντίκτυπο στην επικρατούσα θέση της υπερδύναμης. Η βίαιη δύναμη παραμένει το απόλυτο μέτρο της αξιοπιστίας.Από το 1996, η διακηρυγμένη αποστολή του Πενταγώνου είναι να διατηρήσει την «κυριαρχία πλήρους φάσματος» σε κάθε τομέα (γη, θάλασσα, αέρας, διάστημα και πληροφορία) και, στην πράξη, σε κάθε προσιτό μέρος του κόσμου. Ένα ειδικό επιτελείο της πολεμικής αεροπορία των ΗΠΑ που ενεργοποιήθηκε το 2009 και διαχειρίζεται τα 2/3 του αμερικανικού πυρηνικού οπλοστασίου δημοσιοποίησε και τυπικά την ετοιμότητά του για ένα «παγκόσμιο χτύπημα, σε οποιονδήποτε στόχο, ανά πάσα στιγμή».Το 2015, το αμερικανικό υπουργείο ‘Αμυνας αναγνώρισε πως διατηρεί 4.855 «περιοχές» – όρος που παραπέμπει σε στρατιωτικές βάσεις κάθε μεγέθους και τύπου, εκ των οποίων, οι 587 βρίσκονται σε 42 χώρες. Μια ανεπίσημη έρευνα που περιλαμβάνει και πολύ μικρές ή προσωρινές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ανεβάζει τον σχετικό αριθμό σε περίπου 800, σε 80 χώρες. Μόνο κατά την διάρκεια του 2015, οι ένοπλες δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων των ΗΠΑ αναπτύχθηκαν σε περίπου 150 χώρες και η Ουάσιγκτον απέστειλε βοήθεια για τον εξοπλισμό και την εκπαίδευση των δυνάμεων ασφαλείας σε έναν ακόμη μεγαλύτερο αριθμό κρατών.Οι υπερπόντιες βάσεις της Αμερικής αντικατοπτρίζουν, εν μέρει, μια «κληρονομιά» από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και τον πόλεμο της Κορέας. Η πλειοψηφία αυτών των τοποθεσιών βρίσκεται στη Γερμανία (181), στην Ιαπωνία (122) και στην Νότια Κορέα (83). Η διασπορά των δυνάμεων ειδικών επιχειρήσεων είναι επίσης μια κληρονομιά του Ψυχρού Πολέμου που επεκτάθηκε μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ωστόσο, η αποστολή συγκεκαλυμμένων αποστολών στα τρία τέταρτα των χωρών του πλανήτη είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.Πολλές από αυτές τις σημερινές επιχειρήσεις απαιτούν τη διατήρηση μικρών, προσωρινών και μη δημοσιευμένων υπερπόντιων εγκαταστάσεων. Πολλές, εξάλλου, είναι ενσωματωμένες σε μυστικές επιχειρήσεις της CIA.Η «λεπτή ισορροπία του τρόμου» που χαρακτήρισε την πυρηνική στρατηγική κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου δεν εξαφανίστηκε. Αντίθετα, έχει αναμορφωθεί. Τα αμερικανικά και σοβιετικά οπλοστάσια που έφτασαν στην αιχμή της παραφροσύνης τη δεκαετία του 1980 έχουν μειωθεί κατά περίπου τα δύο τρίτα, ένα αξιέπαινο επίτευγμα, αλλά που αφήνει στον κόσμο γύρω στα 15.400 πυρηνικά όπλα, με το 93% από αυτά να βρίσκονται σε αμερικανικά και ρωσικά χέρια.Αυτός ο περιορισμός, με άλλα λόγια, δεν έχει αφαιρέσει τα μέσα για να καταστραφεί τη Γη πολλές φορές. Μια τέτοια καταστροφή θα μπορούσε να προέλθει έμμεσα και άμεσα, ακόμη και με μια σχετικά «μέτρια» πυρηνική σύγκρουση μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν, για παράδειγμα, η οποία θα προκαλούσε μια κατακλυσμιαία μεταβολή του κλίματος, έναν «πυρηνικό χειμώνα» που θα μπορούσε να οδηγήσει σε τεράστια παγκόσμια πείνα και θάνατο. Ούτε το γεγονός ότι επτά επιπλέον κράτη διαθέτουν πλέον πυρηνικά όπλα (και περισσότερα από 40 άλλα θεωρούνται «πυρηνικά ικανά») σημαίνει ότι έχει ενισχυθεί η «αποτροπή».Αυτό που είναι εντυπωσιακό αυτή τη στιγμή στην υπόθεση είναι πως η παράνοια που διατυπώνεται ως «στρατηγικός ρεαλισμός» εξακολουθεί να καθοδηγεί την πυρηνική πολιτική των ΗΠΑ. Όπως ανακοινώθηκε από τη διοίκηση του Ομπάμα το 2014, το πυρηνικό δυναμικό πρέπει να «εκσυγχρονιστεί». Συγκεκριμένα, αυτό μεταφράζεται σε ένα 30ετές σχέδιο το οποίο θα κοστίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες περίπου 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.Ο πυρηνικός εκσυγχρονισμός είναι βέβαια ένα μικρό μέρος του πλήρους φάσματος της αμερικανικής δύναμης, μια τόσο μαζική στρατιωτική μηχανή που ενέπνευσε τον πρόεδρο Ομπάμα να μιλήσει με ασυνήθιστη έμφαση το 2016 ως εξής: «Η Αμερική είναι το πιο ισχυρό έθνος στη Γη. Ξοδεύουμε περισσότερα στον στρατό μας από ό, τι τα επόμενα οκτώ κράτη μαζί».Ο «βασικός προϋπολογισμός» για την άμυνα που ανακοινώθηκε στις αρχές του 2016 για το οικονομικό έτος 2017 ανέρχεται σε περίπου 600 δισεκατομμύρια δολάρια. Όταν ληφθούν υπόψη όλα τα υπόλοιπα έξοδα που σχετίζονται με στρατιωτικές και αμυντικές δαπάνες, η πραγματική συνολική ετήσια δαπάνη είναι κοντά στο 1 τρισεκατομμύριο δολάρια.Ο προβλεπόμενος λογαριασμός για το 30ετές πρόγραμμα πυρηνικού εκσυγχρονισμού ανέρχεται σε πάνω από 90 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα, ή σχεδόν 4 εκατομμύρια δολάρια την ώρα. Το κόστος του 1 τρισεκατομμυρίου δολαρίων για τη διατήρηση της κατάστασης του έθνους ως «του πιο ισχυρούς στην Γη», για ένα μόνο έτος, ανέρχεται σε περίπου 2,74 δισεκατομμύρια δολάρια την ημέρα ή πάνω από 114 εκατομμύρια δολάρια την ώρα. Και ο «αμερικανικός αιώνας» βρίσκεται σε εξέλιξη… *«Πορτοκαλί παράγοντας»: Η κωδική ονομασία για ένα από τα φυτοκτόνα και αποφυλλωτικά που χρησιμοποιήθηκαν απο τον στρατό των ΗΠΑ, για την απογύμνωση των δασών του Βιετνάμ. Το πρόγραμμα είχε το όνομα Επιχείρηση Ranch Hand και διήρκεσε από το 1961 μέχρι το 1971. Εκτιμάται από το Βιετνάμ πως η χημική αυτή ουσία σκότωσε ή ακρωτηρίασε 400.000 ανθρώπους και είναι υπεύθυνη για 500.000 παιδιά γεννημένα με δυσμορφίες. tvxs.grΠΡΕΖΑ TV στις 9:14 π.μ.Κοινή χρήση 
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
ΤΟ ΠΡΕΖΑ TV ΔΕΝ ΦΕΡΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥΣ,ΚΑΘΩΣ ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΦΙΛΤΡΑΡΙΣΜΑ.‹›Αρχική σελίδαΠροβολή έκδοσης ιστούΑπό το Blogger.